தீப ஒளிp

தீப ஒளி:

கிட்டத்தட்ட 13800000000 (1380 கோடி) வருடங்களுக்கு முன் பிரபஞ்சம் தோன்றியது. முதல் மூன்று லட்சம் வருடங்களுக்கு "ஒளி" என்ற ஒன்றே இல்லாமல், கும்மிருட்டாக இருந்தது. 

அதன் பிறகு ஹைட்ரஜன் அணுக்கள் உருவாகி இப் பிரபஞ்சத்தின் முதல்  "ஒளி" உமிழப்பட்டது. ஆகவே இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் முதல் தீபம்  (பட்டாசு!) ஹைட்ரஜன் (குண்டு) தான் 💙.

பார்த்து ரசிப்பதற்கு என்று ஒருவரும் இல்லாமலே, அணுக்கள் இணைந்து திரள்ந்து மாபெரும் நட்சத்திரங்களாகவும், அதனால் இடம் குழிந்தாழ்ந்து-வளைந்து (Curved Space) ஈர்ப்பு விசையாக மாற, ஈர்ப்பு விசையின் அதீத அழுத்தத்தால் நிலைகுலைந்து 10 கிலோமீட்டர் ஆரமுடைய "பல்சர்" (சுற்றும் நியூட்ரான் ஸ்டார்) உருவாகி, அது இப் பிரபஞ்சத்தின் "சங்கு சக்கரம்" ஆனது!

இப்பொழுதும் பிரபஞ்சத்தில், ஒளியை விட இருட்டுதான் அதிகம். இருள் இருப்பதனாலேயே நம்மால் ஒளியை ரசிக்க முடிகிறது. கோடான  கோடி அணுகுண்டுகள் பிரபஞ்சத்தில் எப்பொழுதும் வெடித்துக்கொண்ட இருக்கின்றன. 

நல்லவேளை பிரபஞ்சம் 99% வெற்றிடமாக இருக்கிறது, இல்லை என்றால் நம் காது எப்பொழுதோ செவிடாயிருக்கும் (அல்லது பரிணாமத்தில் காது என்ற ஒன்று இல்லாமலே போயிருக்கும்).

காசு காரியாகிறது என்று கதைக்காமல், காசு ஒளியாகிறது என்று வானத்தில் கணப்பொழுதில் தோன்றி மறையும் வர்ண ஒளிக் கோலங்களை ரசியுங்கள். இது பிரபஞ்சத்தின் மினி தீபாவளி. 

அனைவருக்கும், என் சார்பாகவும் என் குடுபத்தின் சார்பாகவும்  இனிய தீப ஒளித்திருநாள் நல்வாழ்த்துக்கள் 😊

பி.கு : பிரபஞ்சத்தின் முதல் ஒளியை நீங்கள் பார்க்கவேண்டுமானால், அந்தக் கால டிவியை அன்டெனா இல்லாமல் வெறுமனே ஆன் செய்து, சும்மா உட்க்கார்ந்து கொள்ளுங்கள். அதில் தெரியும் கருப்பு-வெள்ளை புள்ளிகள் தான் பிரபஞ்சத்தின் முதல் ஒளி. ரசிப்பீர்களா என்ன?😉

First direct photo of a Black Hole

We all maybe aware a project was on for 20 years to capture a #BlackHole and we were near to that when astronomers captured the orbits of Stars around our parent super massive #BlackHole around #Sagittarius-A Star on the constellation of #Sagittarius.

 They had captured the movement of stars around that Black Hole but were unable to capture the actual black hole.

 Until now Astronomers were able to capture only the superficial evidence of Black Holes like #PlasmaJets etc.

Plasma Jets or Relativistic jets or Astrophysical jet is an astronomical phenomenon where outflows of ionised matter are emitted as an extended beam along the axis of rotation.[1] When this greatly accelerated matter in the beam approaches the speed of light, astrophysical jets become relativistic jets as they show effects from special relativity.

The formation and powering of astrophysical jets are highly complex phenomena that are associated with many types of high-energy astronomical sources. They likely arise from dynamic interactions within accretion disks, whose active processes are commonly connected with compact central objects such as black holes, neutron stars or pulsars. One explanation is that tangled magnetic fields[2] are organised to aim two diametrically opposing beams away from the central source by angles only several degrees wide (c. > 1%).Jets may also be influenced by a general relativity effect known as frame-dragging.

Most of the largest and most active jets are created by supermassive black holes (SMBH) in the centre of active galaxies such as quasars and radio galaxies or within galaxy clusters. Such jets can exceed millions of parsecs in length. Other astronomical objects that contain jets include cataclysmic variable stars, X-ray binaries and gamma-ray bursts (GRB). Others are associated with star forming regions including T Tauri stars and Herbig–Haro objects, which are caused by the interaction of jets with the interstellar medium. Bipolar outflows or jets may also be associated with protostars or with evolved post-AGB stars, planetary nebulae and bipolar nebulae.

Event Horizon Telescope (EHT) project, which captured the epic imagery of the black hole's EVENT HORIZON. Totally four photos were captured, which were unveiled today at press events around the world and in a series of published papers, outline the contours of the monster black hole lurking at the heart of the elliptical galaxy M87 located in constellation of Virgo on Virgo Super Cluster.

The EHT is a consortium of more than 200 scientists who were on this global sized project for about two decades.The project is named after  black hole's famed point of no return — the boundary beyond which nothing, - not even light can escape the object's intense gravitational clutches or EVENT HORIZON.

It's therefore impossible to photograph the interior of a black hole, unless you somehow manage to get in there yourself. (You and your pictures couldn't make it back to the outside world, of course.)
So, the EHT images the event horizon, mapping out the black hole's dark silhouette. (The disk of fast-moving gas swirling around and into black holes emits lots of radiation, so such silhouettes stand out.)

1. Virgo super cluster. M 87 is part of this super cluster. Constellation Virgo

2. M 87

3. Core of M 87. The plasma jet blue coloured is from it's super massive black hole ejecting the gulped stars.

4. Event Horizon Telescope's image of M 87 super massive black hole. First ever direct image of a black hole.

Chandrasekar the nephew of Sir. C V Raman on a sea.voyage in 1930s theorised the star's mass needed for becoming a black hole.

Messier 87 (also known as Virgo A or NGC 4486, generally abbreviated to M87) is a supergiant elliptical galaxy in the constellation Virgo. One of the most massive galaxies in the local Universe,[a] it has a large population of globular clusters—about 12,000 compared with the 150–200 orbiting the Milky Way—and a jet of energetic plasma that originates at the core and extends at least 1,500 parsecs (4,900 light-years), traveling at relativistic speed. It is one of the brightest radio sources in the sky, and a popular target for both amateur and professional astronomers.

A detailed video on this by Space.com. Please click this link :


https://www.space.com/first-black-hole-photo-by-event-horizon-telescope.html?fbclid=IwAR0Jq9mDheQ6QPCc7plny32ga6Clnr9bl-aI0KEgMRfgoR8ehjsdJezzWEY&jwsource=cl


Thanks & Courtesy: Space.com, Event Horizon Telescope Project , Wikipedia and other sources from Internet. 

Ilaiyaraaja royalty issue

Research post by Mr. Vvbala Bala on the Ilaiyaraaja royalty issue. The contents reproduced with due credits. Please don't copy w/o credits

இது ஒரு மீள் பதிவு. சென்ற வருடம் எஸ்பிபி அவர்களுக்கும் இளையராஜா அவர்களுக்கும் ஏற்பட்ட பிரச்சனையின் போது எழுதப்பட்டது. இப்பொழுது மறுபடியும் ராயல்டி பிரச்சனை. இன்னும் எத்தனை முறை இந்த பதிவை மீள வேண்டுமோ தெரியவில்லை.
இளையராஜாவும் உரிமையும்
****************************
நேற்றிலிருந்து பலர் இதை பற்றி எழுதி விட்டார்கள்.
இருந்தாலும் நான் என் கருத்தை கூறுவது அவசியம் என்று நினைக்கிறேன்.
ராஜா அவர்களின் இசை உரிமை சார்ந்த வழக்குகளின் போக்கை தொடர்ந்து கவனித்து வருபவன், வழக்கறிஞன்,இசையில் ஈடுபாடு உள்ளவன், இசைக்கருவிகள் வாசிப்பதோடு இல்லாமல் இசைக்குழுமத்தையும் நடத்திய அனுபவம் உள்ளவன், பல இசைக்குழுக்களுடன் தொடர்பு கொண்டவன் என்பதால் இந்த நினைப்பு.

பெரும்பாலான கருத்துக்கள் தவறான புரிதலின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டவை..
இந்த விவகாரத்தில் பலர் கூறும் குற்றச்சாட்டுக்கள் என்னென்ன என்பதை பார்ப்போம்.

1. ராஜா பாலுவின் நண்பரில்லையா, அவர் இப்படி செய்திருக்கலாமா? இது துரோகமில்லையா?

2. ராஜா கர்நாடக மும்மூர்த்திகளுக்கு என்ன ராயல்டி கொடுத்தார்?

3. ராஜா காப்பி அடித்ததில்லையா? அவர் அப்போது காப்பி அடித்த கலைஞர்களுக்கு ராயல்டி கொடுத்தாரா?

4. ராஜாவுக்கு ஆணவம் அதிகம். வயதாகி விட்டதால் மூளை மழுங்கி விட்டது இத்யாதிகள்.

5. ராஜா தயாரிப்பாளரிடம் பணம் வாங்கி கொண்டுதானே இசை அமைத்தார். அப்போது அவருக்கு எப்படி உரிமை இருக்கும்?

6.MSV, KVM போன்றோர் இப்படி கேட்கவில்லையே. இவருக்கு மட்டும் ஏன் பேராசை?

7. பாடலை பாடியதால் பாடகருக்கு பாடலில் உரிமை இல்லையா? SPB வழக்கு போட்டால் ராஜா டங்குவார் கிழிஞ்சுடும் போன்றவை.

இவை எல்லாவற்றிற்கும் பதில் கூற வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று நான் நினைக்கிறேன். ஏனென்றால் இதில் பல கேள்விகள் நம் மக்களின் அறிவுக்குறைபாட்டையே பறைசாற்றுகின்றன. இந்த ஒரு விவகாரத்தில் தர்க்கபூர்வமான பதில்களை கூறுவதின் மூலம் தமிழ் சூழலில் ஒரு அறிவுபெருக்கத்தை ஏற்படுத்தி விட முடியாது என்பது ஜல்லிக்கட்டு, நெடுவாசல் போன்ற பல விஷயங்களில் பொதுக்கருத்தாக்கங்களை பார்த்து நொந்து போன நான் கொண்ட விரக்தியான முடிவு.

அதனால் ஒரு சில விஷயங்களுக்கு மட்டும் பதில் கூறுகிறேன். மற்றவைகளுக்கு ஒரு சில வரிகள் மட்டும் போதும் என்று நினைக்கிறேன்.
மேற்குறிப்பிட்ட கேள்விகளுக்கு பதில் கூறுவதற்கு முன்னால் ஒரு சில விஷயங்களை கூறிவிடுகிறேன். நம் ஊரில் IPRS என்று ஒரு அமைப்பு இருக்கிறது. indian performing Rights society என்ற இந்த அமைப்பு எங்கெல்லாம் கலை நிகழ்ச்சிகள் தொழில் முறையில் நடக்கின்றதோ அங்கெல்லாம் சென்று நிகழ்ச்சி நடத்துபவர்களிடம் இருந்து ஒரு தொகையை வசூலித்து அதை மொத்தமாக வருடத்திற்கு ஒரு முறை சம்பந்தப்பட்ட கலைஞர்களுக்கு அவர்கள் பங்கை சேர்ப்பிப்பதர்க்காக ஏற்படுத்தப்பட்டது.

இதில் இருந்தே புரிந்திருக்கும் படைப்பாளிகளே இதற்கு தகுதியானவர்கள் என்று. பணம் போடும் தாயரிப்பாளர்கள் அல்ல. அவர்களின் உரிமை படத்தை தியேட்டரில் வெளியிட மற்றும் பல நவீன ஊடகங்களில் வெளியிட மட்டுமே. இசையை பொறுத்தவரை திரையிடலை தவிர ஒலித்தகடு விற்பனை, காஸட் விற்பனை, Radio மற்றும் TV சானல்களில் ஒளி/ஒலிபரப்பு, போன்றவற்றிற்கான உரிமை இதில் அடங்காது. பெரும்பாலும் அதற்கென தனி ஒப்பந்தங்கள் போடப்படும்.

ராஜாவுக்கு முந்தைய இசையமைப்பாளர்கள் இத்தகைய உரிமையையும் படத்தின் தயாரிப்பாளருக்கே கொடுத்திருக்கலாம் அல்லது அவை இசைத்தட்டு வெளியிடும் நிறுவனத்திற்கு கொடுக்கப்பட்டு இருக்கலாம். ராஜா வந்த பிறகு நிலைமை வேறு. அப்போது ஏற்பட்ட தொழில்நுட்ப மாற்றங்கள் காரணமாக வானொலியில் மட்டுமே பாட்டு கேட்டு கொண்டிருந்த நாம் நமக்கு பிடித்த பாடல்களை காசட்டில் வீட்டில் டேப் ரிக்கார்டரில் கேட்க்கும் வசதி வந்தது இக்காலத்தில் தான்.

அதற்க்கு முன்பு இசைத்தட்டுக்கள் தான். அவற்றை பெரும்பாலும் சவுண்ட் சர்வீஸ் எனப்படும் ஒலிப்பெருக்கி வாடகைகடைகள்தான் வாங்கும். ஹோட்டல்களும் க்ளப்களும் கூட உண்டு என்றாலும் எண்ணிக்கை குறைவு. ஆகவே அவற்றிற்கு என பெரிய வியாபார தளம் இருக்கவில்லை, அவர்களும் (அக்கால இசை அமைப்பாளர்கள்) அது குறித்து பெரிய அக்கறை எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. IPRS அமைப்பு (1969) இந்த காலகட்டத்தில் தான் துவங்கப்பட்டது. இந்த அமைப்பு படைப்புக்களில் உரிமை உள்ளவர்களுக்கு எந்த விதத்திலும் அவை பயன்படுத்தப்படும்போது பலன் அளிக்கும் விதத்தில் செயல்படவில்லை.

அங்கத்தினர்கள் பலர் இதில் மனக்குறை கொண்டிருந்தார்கள். இந்த அமைப்பு தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றும் விதத்தில் செயல்படுவதில்லை என்று கூறி அங்கத்தினர்களை் ஒன்று கூட்டி இசை அமைப்பாளர் MBஸ்ரீநிவாசன் என்பவரால் முழுவதுமாக கட்டுப்பாடுக்குள் எடுக்கபட்டது இந்த அமைப்பு. இவர் ஒரு இடதுசாரி, Trade unionist. அதன் பிறகு இதன் செயல்பாடு மாறியதா என்றால் இல்லை. ஆனால் எங்கெல்லாம் கச்சேரி அது மேற்கத்திய இசை நிகழ்ச்சியாக இருந்தாலும் சரி, திரை இசை பாடல்களை இசைக்கும் நிகழ்ச்சியாக இருந்தாலும் சரி அங்கு சென்று நிகழ்ச்சி ஏற்பாடு செய்பவர்களை சந்தித்து என்னென்ன பாடல்களை பாட போகிறீர்கள் என்று கேட்டு அதற்கு ஒரு தொகையை கூறி வசூல் செய்து விட்டு வந்து விடுவார்கள். தொகை நிகழ்ச்சியின் தன்மை அது நடக்கும் இடம் இவற்றிற்கு ஏற்ப மாறும். இந்த தொகையை அவர்கள் சம்பந்தப்பட்ட கலைஞர் களுக்கு ஒழுங்காக கொடுப்பதில்லை என்பதே ராஜாவின் குற்றச்சாட்டு.

அதற்காகவே அவர் வழக்கையும் போட்டார். அதை தவிர தனக்கு ராயல்டி தராமல், மேலும் ஒப்புக்கொண்ட தொகையை முழுவதுமாக குடுக்காத ஒப்பந்ததாரர்கள் மேலும் அவர் வழக்கு போட்டார். இதில் உயர்ந்நீதிமன்றதில் அவருக்கு சாதகமாக தீர்ப்பு வந்திருக்கிறது. அதன் பிறகே அவர் ராயல்டியை எனக்கு தந்து விட்டு நீங்கள் நிகழ்ச்சியை நடத்திகொள்ளுங்கள் என்றார். அதை தவறாக புரிந்து கொண்ட பல லைட் ம்யூசிக் குழுக்கள் அவருக்கு எதிராக குரல் எழுப்பினர். தங்கள் வாழ்க்கையே அவரால்தான் அமைந்தது என்பதை மறந்து. ஆனால் அவரோ டிக்கட் போட்டு கமர்ஷியலாக நடத்தப்படும் நிகழ்சிகளுக்கே இது பொருந்தும் என்று விளக்கம் கொடுத்தார். கொதித்தவர்கள் தணிந்தனர். இதுதான் பின்னணி.

இந்த IPRS என்ற அமைப்பு பல கோடி ரூபாய்களை கலைஞர்களுக்கான உரிமை பணம் என்று கூறு வசூல் செய்து விட்டு அதில் இருந்து சொற்ப தொகையையே கொடுத்து வருகிறது என்பது பல படைப்பாளிகளின் மனக்குமுறல்.

இடதுசாரிகள் ஒரு அமைப்பை கையிலெடுத்தால் என்ன செய்வார்கள் என்று தெரிந்தவர்களுக்கு இது ஒன்றும் ஆச்சரியமாக இருக்காது. ஆனால் கலைஞர்களுக்கு இடது வலது என்ற பேதமெல்லாம் தெரியாது. அவர்கள் உலகம் சிறியது. அதற்குள்ளேயே உழன்று கொண்டிருப்பதால் அவர்கள் இதை குறித்து கேள்வி எழுப்பவில்லை. முதன்முதலில் IPRS அமைப்பு படைப்பாளிகளுக்கு என்று கூறி வசூல் செய்யும் பணத்தை முறையாக அவர்களிடம் கொடுப்பதில்லை, இந்த பணத்தை கொண்டு அவர்கள் பல செலவுகளை செய்கிறார்கள். நிர்வாக செலவுகள் என்று அவர்கள் கூறும் கணக்கு ஒப்புகொள்ள முடியாத அளவு அதிகமாக இருக்கின்றது என்று கூறி எதிர்த்தவர் ராஜா. ஒரு உதாரணதிற்கு இந்த புள்ளிிவிவரத்தை பாருங்கள்.
கடந்த ஆண்டு IPRS அமைப்பு licence feeஎன்று வசூல் செய்த தொகை கிட்டத்தட்ட 35கோடி ரூபாய்கள்.

 அதில் அவர்கள் ராயல்டியாக கலைஞர் களுக்கு கொடுத்த தொகை கிட்டத்தட்ட ஆறரை கோடி. மீதம் எல்லாம் அந்த அமைப்பின் டைரக்டர்களின் fee, மற்றும் இதர நிர்வாக செலவுகள். இதன் லட்சணம் இப்போதே உங்களுக்கு புரிந்து இருக்கும் என நினைக்கிறேன். புரியவில்லை என்றால் தொடர்ந்து படிக்காதீர்கள்.

இத்தகைய சூழலில்தான் ராஜா இந்த அமைப்பிடம் நீங்கள் ராயல்டி தொகையை கொடுக்காதீர்கள், மாறாக என்னிடமே நேரடியாக கொடுத்து விடுங்கள் என்று கூறினார். இதில் என்ன தவறு இருக்கிறது ?
இதுதான் இந்த விவகாரத்தின் பின்புலம்.
இப்போது சமூக வலைதளங்களில் தொடுக்கப்படும் கேள்விகளுக்கு வருவோம்.

1. ராஜா பாலுவின் நண்பரில்லையா, அவர் இப்படி செய்திருக்கலாமா? இது துரோகமில்லையா?
இதில் நட்பு, துரோகம் எல்லாம் எங்கு வருகின்றது? தான் சம்பாதிக்கும்போது அதற்கு காரணமான தன் நண்பனிடம் அனுமதியோ அல்லது அதற்கான ராயல்டியோ கொடுத்து விட்டால் தீர்ந்தது பிரச்சினை. ராஜா அவருக்கு பணம் எதுவும் பெறாமலேயே கூட அனுமதி கொடுத்துவிடலாம். ஆனால் அனுமதி கேட்கபடாமல் அவை பயன்படுத்தபட்டால் அதுவே முன்னுதாரணமாக கொண்டு பல நிகழ்வுகளுக்கு காரணம் ஆகும்.

2. ராஜா கர்நாடக மும்மூர்த்திகளுக்கு என்ன ராயல்டி கொடுத்தார்?
இது காப்பிரைட் சட்டத்தை பற்றிய விஷயஞானம் எதுவும் இல்லாமல் எழுப்பப்படும் பாமரத்தனமான கேள்வி. நீங்கள் காப்புரிமையை பதிவு செய்தாலே அது குறிப்பிட்ட காலத்துக்குத்தான் செல்லுபடியாகும்.பிறகு அது நீட்டிக்கப்பட வேண்டும். அதுவும் அறுவது ஆண்டுகளுக்குத்தான். அதன் பிறகு அவை பொதுவுடமைதான். சங்கீத மும்மூர்த்திகளின் படைப்புகள் படைப்புரிமை பெறப்படாதவை. அது வேற காலகட்டம். சங்கீத மும்மூர்த்திகள் பற்றி கேள்வி எழுப்பும் நபர்கள் அவர்களுக்கு காலத்தால் மூத்தவர்களான பண்ணிசை மும்மூர்த்திகள் எனப்படும் அருணாச்சல கவி, முத்துத்தாண்டவர்,மாரிமுத்தா பிள்ளை பற்றி எதுவும் பேசுவதில்லையே ஏன்? அவர்களுக்கு ராயல்டி தரப்பட வேண்டாமா?

3. ராஜா காப்பி அடித்ததில்லையா? அவர் அப்போது காப்பி அடித்த கலைஞர்களுக்கு ராயல்டி கொடுத்தாரா?
இது மறுபடியும் காப்புரிமை சட்டம் பற்றிய ஞானம் மற்றும் இசை படைப்புரிமை பற்றிய போதிய தகவல் ஞானம் இல்லாமையால் எழுப்பப்படும் கேள்வி. காப்புரிமை சட்டம் ஒரு படைப்பை அதற்கு முந்தய வேறொரு படைப்பை தழுவியது என்று கூற அதில் Chord progressions, Rhythm pattern மற்றும் lead arrangements ஆகியவை substantialலாக முந்தையதை ஒத்திருக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது. இந்த விவரம் ரொம்பவும் தெளிவாக அதாவது எழுத்தென்றால் இத்தனை வரிகள், இசையென்றால் இதனை வினாடிகள் என்று கூறாமல் கொஞ்சம் குழப்பமாக இருப்பதால் உலகெங்கும் இந்த விஷயத்தை ஒட்டியே பல வழக்குகள் நடந்து வருகின்றன. இந்த substantial similarities குறித்து பல வழக்குகள் நடந்து இருந்தாலும் ஒரு பிரபல வழக்கை உங்களுக்கு சொல்கிறேன்.

பிரபல பாப் பாடகர் Roy Orbison இயற்றிய Pretty womenஎன்ற பாடலை Richard Gere, Julia Roberts நடித்த Pretty womenபடத்தில் பயன்படுத்தி இருந்தனர். அதற்கு வழக்கு போடப்பட்டது. ஆனால் நீதிமன்றம் அதனை fair use என்று கூறி படத்தாயரிப்பாளருக்கு( உரிமம் அவரிடம் இருந்ததால்) சாதகமான தீர்ப்பை கொடுத்தது. இரண்டு பாடலையும் கேட்டவர்களுக்கு இரண்டாவது பாடல் எப்படி அந்த legality யை கடந்தது என்பது புரியும். எனக்கு தெரிந்த வரை ராஜா அன்றைய காலகட்டத்தில் மிக பிரபலமாக இருந்த சில பாடல்களை (சில என்றால் அதிகபட்சம் நான்கு அல்லது ஐந்துதான் இருக்கும்,) அடியொற்றி ஆனால் அதேநேரம் அவற்றை indianise பண்ணி இசைத்திருக்கிறார். ( கனவு காணும் வாழ்க்கை யாவும் பாடல் இதில் சேராது, அது உரிமம் வாங்கி பண்ணப்பட்டது) இதை inspiration என்று கூறலாம். அவரை பிடிக்காதவர்கள் இதை காப்பி என்றும் கூறலாம். இரண்டிலுமே கொஞ்சம் உண்மையும் நெறைய மனச்சாய்வுமே இருக்கும்.

4. ராஜாவுக்கு ஆணவம் அதிகம். வயதாகி விட்டதால் மூளை மழுங்கி விட்டது இத்யாதிகள்.....!!
இதுபோன்ற வெறுப்பு உமிழ்தல்களுக்கு பதில் தேவை இல்லைதான் என்றாலும் ஓரிரு வரிகள் கூறுவேன் என்று கூறிய காரணத்தால் இதை எழுதுகிறேன். ராஜாவுக்கு ஆணவம் இருந்தால் என்ன, இல்லாவிட்டால் நமக்கு என்ன? அதை பற்றி கவலைப்பட வேண்டியவர்கள் அவருடன் இருப்பவர்கள். நாமல்ல. ஆணவம் இல்லாத நாம் ஆணவம் கொண்ட அவர் சாதித்ததில் நூறில் ஒரு சதவிகிதமாவது சாதித்திருகிறோமா என்று கேட்டுகொள்வோம். இல்லையென்றால் அத்தகைய ஆணவத்தை நமக்கும் தர இறைவனை வேண்டுவோம். அப்படியாவது எதாவது உருப்படியாக செய்ய முடிகிறதா என்று பார்ப்போம். ஆணவம் கொண்ட மனிதர் MSV அவர்களின் குடும்பத்திற்கு என ஒரு நிகழ்ச்சி மூலம் ஒரு கணிசமான தொகையை வசூலித்து கொடுத்தது இத்தகையவர்கள் மனதில் என்றும் நினைவில் இருக்க வேண்டுகிறேன். அத்தகைய ஒரு நிகழ்வு அதற்க்கு முன்பும் பின்பும் திரைத்துறையில் நடந்ததில்லை.

5. ராஜா தயாரிப்பாளரிடம் பணம் வாங்கி கொண்டுதானே இசை அமைத்தார். அப்போது அவருக்கு எப்படி உரிமை இருக்கும்?
ஒரு காலத்தில் இத்தகை இசை உரிமைகள் இசைதட்டை வெளியிடும் நிறுவனங்கள் தாங்களே வைத்து கொண்டிருந்தன. அவர்கள் பணம் ஒழுங்காக கொடுப்பதில்லை என்ற காரணத்தினால்தான் ராஜா தன் நண்பரை கொண்டு echo என்ற இசை வெளியிடும் நிறுவனத்தை ஆரம்பித்தார் என்று செய்தி. ஆனால் அதிலும் பிரச்சினை ஏற்பட்டு பிறகு ராஜா காசட்ஸ், பிறகு வேறொரு நிறுவனம் என்று பல ஏற்ற இறக்கங்கள். ஆனால் உயர்நீதிமன்றம் ராஜவிடமே உரிமை இருப்பதாக கூறிய தீர்ப்பில் இடைக்கால தடை எதவும் மேல்முறையீட்டில் வழங்க படவில்லை என அறிகிறேன். அதானாலேயே அவர் தன் Attorney மூலமாக இத்தகைய நோட்டீஸ்களை அனுப்புகிறார். உரிமை இல்லாத விஷயத்தில் உரிமை கோருமளவுக்கு அவர் முட்டாளல்ல என்பதை நாம் நினைவில் இருத்த வேண்டும்.
ஆனால் இந்த விவகாரங்களில் பல ஆண்டுகளாக அவர் தவறாக வழிநடத்தப்டுகிராரோ என்ற ஐயம் எனக்கு உண்டு. ஆனால் அதனால் அவர் இப்போது கோரும் உரிமை தவறு எண்டு ஆகி விடாது.

6.MSV, KVM போன்றோர் இப்படி கேட்கவில்லையே. இவருக்கு மட்டும் ஏன் பேராசை?
இதற்கு ஏற்கனவே பதில் கூறியாகி விட்டது என்று நினைக்கிறேன்.

7. பாடலை பாடியதால் பாடகருக்கு பாடலில் உரிமை இல்லையா? SPB வழக்கு போட்டால் ராஜா டங்குவார் கிழிஞ்சுடும் போன்றவை.
காப்புரிமை சட்டம் கீழ்கண்டவாறு கூறுகிறது,
AUTHORSHIP AND OWNERSHIP
Whose rights are protected by copyright?
Copyright protects the rights of authors, i.e., creators of intellectual property in the form of literary, musical, dramatic and artistic works and cinematograph films and sound recordings.
Who is the first owner of copyright in a work?
Ordinarily the author is the first owner of copyright in a work.
Who is an author?
In the case of a literary or dramatic work the author, i.e., the person who creates the work.
In the case of a musical work, the composer.
link: http://copyright.gov.in/documents/handbook.html
இதன் அடிப்படையில் வைரமுத்து பாடல்கள் தொகுக்கப்பட்டு புத்தகமாக வரும்போது அவர் author, ஆனால் அதுவே இசையுடன் கூட வரும்போது ராஜா தான் author. பாடகர்களுக்கும் இது பொருந்தும்.
பின்னுரை:
************
எனக்கும் ஒரு ராஜா ரசிகனாக அவர் சக இசைக்கலைஞர்களை அங்கீகரித்து கவுரவிக்க வேண்டும், இன்றைய இளம் இசை அமைப்பாளர்களை பாராட்டி பேச வேண்டும், ரஹ்மானுக்கு நடந்த ஆஸ்கர் பாராட்டு விழாவில் இசை சம்பந்தமாக பேசி விட்டு போகாமல் ரஹ்மானை இறுக்கி அணைச்சு ஒரு உம்மா கொடுத்திருக்கலாம் என்றெல்லாம் சீரியல் பார்க்கும் பெண்களை போல உணர்ச்சி பூர்வமான அல்ப ஆசைகள் உண்டுதான்.
ஆனால் அதே நேரம் அவரை அவராக புரிந்து கொண்டு ஏற்றுகொள்வதுதான் யதார்த்தம். நாம் விருப்பும்படிஎல்லாம் நாம் இருப்போம். மற்றபடி அவரின் இசையை ரசிப்போம். இப்படிப்பட்ட ஒரு யுக கலைஞனுக்கு நாம் செலுத்த கூடிய நன்றி, அவருடைய இசையை காசு கொடுத்து வாங்குவது. அவர் மீது சேற்றை வாரி வீசாமல் இருப்பது.

Ancient Indian Inventions

INDIA’S SCIENTIFIC CONTRIBUTIONS TO THE WORLD

* Few discoveries were also later done by some westerners

*** Later known as or known to be

# Later by Sir Isaac Newton 1642-1727 later known as Newton’s Law of Motion

# Later confirmed by Galileo Galilei 1564-1642

## More refinement

1. Discovery and use of Zero: Pingalacharya - 200BC

2. Loans and Interests: Vishnusmruthi - 100BC

3. Charging Interests: Vishnusmruthi - 100BC

4. Pythagorus Theorem *: Boudhayana - 700BC

5. Binomial Theorem *: Pingalacharya - 200 BC

6. Geometry in Sulbusutra – II: Boudhayana - 700BC

7. Rules of Bodies in Motion * #: Aryabatta 1 - 499AD

8. Arc and Chord: Aryabatta 1 - 499AD

9. Circle – Value of Phi: Aryabatta 1 - 499AD

9A. Circle – Value of Phi ##: Baskaracharya 1 - 628 AD

10. Triangles: Aryabatta 1 - 499 AD

11. Rotation of Earth II *#: Aryabatta 1 - 499AD

12. Eclipse 1: Aryabatta 1 - 499 AD

13. Four Quadrants of Earth: Aryabatta 1 -499 AD

14. Nrushiysjanam: Aryabatta 1 -499AD

15. Day Diameter: Panchasiddhantika 4 - 505 AD

16. Meridian and Time: Varahamihira

17. Knowledge of Infinity: Baskaracharya 11 in 600 AD and refined by Bharmaguptha in 1148 AD same were republished by Albert Einstein 1879-1955

18. Use of Ratio and Proportion: Baskaracharya 1 – 628 AD

19. Use of Fractions: Baskaracharya 1 – 628 AD

20. Partnership and Shares: Baskaracharya 1 – 628 AD

21. Progression of Type 1 Sq +2Sq +3Sq + 4Sq: Bhaskaracharya 1 - 628 AD

22. Progression of Type 1Cu + 2C+3Cu+ 4Cu: Bhaskarachrya 1 – 628 AD

23. Triangles (Quiz) Baskara 1 – 628 AD

24. Rotation of Earth 1: Bharmaguptha – 629 AD

25. Place Values 1: Vyasa Bhashya to Yoga Sutra – 650 AD

26. Parallax II: Lallacharya – 700 AD

27. Parallax III: Lallacharya – 700 AD

28. Apogee, Perigee and Orbit of Earth: Lallacharya – 700 AD

29. Appearances of Circumference of Earth: Lallacharya – 700 AD

30. Shape of Earth: Lallacharya – 700 AD

31. Globe: Varahamihira – 505 AD

32. Meridian and Time: Baskara 1 – 628 AD

33. Eclipse 11: Lallacharya – 700 AD

34. Eclipse 111: Lallacharya – 700 AD

35. Angular Dimensions: Vateswara – 880 AD

36. Horizon: Vateswara – 880 AD

37. Astronomical Definitions: Vateswara – 880 AD

38. Equator: Vateswara – 880 AD

39. 6 o’ Clock Circle: Vateswara – 880 AD

40. Circle of Diurnal Moon: Vateswara – 880 AD

41. Day Radius: Vateswara – 880 AD

42. Ecliptic: Vateswara – 880 AD

43. Setting point of Ecliptic: Vateswara – 880 AD

44. Rising – Setting line: Vateswara – 880 AD

45. Day Radius and Earth sine: Vateswara – 880 AD

46. Sun’s Prime Vertical: Vateswara – 880 AD

47. Progression of Type En + En Sq + En Cu: Sreedharacharya – 900 AD

48. First Degree Indeterminate Equation: Sreedharacharya – 900 AD

49. Newton Gauss: Vateswara – 904 AD (Later by Newton in 1670)

50. First Order Equation – II: Sreedharacharya – 990 AD

51. Equations of Higher Order -1: Sreedharacharya – 990 AD

52. Permutations and Combinations -1: Sridaracharya – 990 AD

53. Interest Calculation: Sreedharacharya – 990 Ad

54. Meeting place of the two surfaces: Aryabatta 1 – 499 AD

55. Meridian: Sankaranarayana 1 – 950 AD

56. Eclipse -1: Sankaranarayana 1 – 950 AD

57. Knowledge of Infinity: Bharmaguptha & Baskaracharya II – 600 & 1148 AD

58. Permutations and Combination II: Baskaracharya II – 1114 AD

59. Calculations with Zero: Sripati – 1039 AD

60. First Order Equation -1: Bhaskaracharya II- 1114 AD

61. Equations of higher Order –II: Bhaskaracharya II – 1114 AD

62. Area of Circle and Sphere: Baskaracharya II- 1114 AD

63. Polygonal: Baskara II – 1114 AD

64. Length of Arc – Chord: Baskara II – 1114 AD

65. Arc and Arrow: Baskara II- 1114 AD

66. Volumes of Cones: Baskara II – 1114 AD

67. Gravity: Baskara II – 1114 AD

68. Use of Average Values: Baskaracharya II – 1150 AD

69. Gregory’s calender: Madhava – 1350 AD (in 1632 by Pope Ugo Buoncompagni Gregory XIII)

70. *** De Molvre’s (1650 AD) Approximation: Madhavacharya – 1350 AD

71. ***Lhuiler’s (1782 AD) Formula: Madhavacharya – 1350 AD

72. *** Lebnitz (1673 AD) Power Series: Puthumana Somayaji – 1440 AD

73. ***Taylor (1685 AD) Series of Sine and Cosine: Nilakanta – 1444 AD

74. *** Newton’s Infinite GP Convergent series: Nilakantha- 1444 AD

75. Somayaji’s Theorems: Puthumana Somayaji – 1450 AD

76. Arc & Chord: Puthumana Somayaji – 1450 AD

77. Sine, Cosine, Radius and Arc: Puthumana Somayaji – 1450 AD

78. *** Newton’s (1660 AD) Power Series: Puthumana Somayaji – 1450 AD

79. Velocity of Planets per Day: Puthumana Somayaji – 1450 AD

80. Place Values – II: Sankaracharya – Year unknown

81. Tycho Brahe Reduction of Ecliptic: Achyuta Pisharoti – Year Unknown

82. Parallax -1: Lallacharya – Year Unknown

Inventions by Indian Scientists and later by Western Scientists:

Word in Red are by Indians and black by Westerners

1.    BHOUDHAYANA – 700 BC -> Pythagoras Theorem: Pythagoras – 500 BC

& Proof of Pythagoras Theorem: Euclid – 300 BC

2.    SUSRUTHA – 700 BC-> Cataract Operation : Joseph Lister – 1600 AD

lithotomy: Marios Santos – 1600 AD

Plastic Surgery: Joseph Constantine – 1814 AD

Nose Surgery: Gasparo Tag Cozzi – 1600 AD

Caesarean:

Amputation:

Organ Transplant:

Artificial implantation of organs:

Surgical Instruments:

Anastasia:

3.    KANAPPAR (Year Not known) : Eye Transplant

4.    GOUTHAMA - 300 BC -> *** Evolution Theory: Charles Robert Darwin – 1800 AD

*** Wave Nature of Sound: Hyghen – 1700 AD

5. KANAADA – 300 BC - > *** Atomic Theory: John Dalton (1766-1844) – 1822 AD

6. CHARAKA – 300 BC - > *** Blood Circulation: William Harvey (1578-1657) – 1656 AD

*** Micro Organisms: Lewis Pasture: 1822 AD

7. ARYABHATTA -1 - 476 AD ->

*** Spherical Shape of Earth: Galileo Galilei – 1564 AD

*** Revolution of Earth: Kepler – 1571 AD

*** Apogee: Kepler

*** Sine & Cosine: DeMolvre’s

*** Diameter of Earth: Copernicus – 1473 AD

*** Value of Pie: Lindemann – 1882 AD

*** Square Root Determination: Cantanew – 1546 AD

8. VARAHAMITRA – 505 AD ->

Comets: Haley – 1656 AD

9. BRAMAGUPTHA – 628 AD ->

*** Style’s Equation: Style – 1600 AD

*** Positive integral: DeMolvre’s – 1667 AD

*** Sterling Formula: Sterling – 1642 AD

*** Newton’s Sterling Interpolation: Newton / Sterling

*** Equation for Area for Cyclic Quadrilateral: W. Shell – 1619 AD

*** Equation for Radius of Cyclic Quadrilateral: Lhuiler – 1782 AD

*** Intermediate Equation of Second Degree: Langrange – 1560

10. GOVINDASWAMIN – 800 AD - >

*** Newton Gauss Forward:

*** Interpolation Formula: NEWTON / GAUSS

11. LALLACHARYA – 748 AD - >

*** Perigee: Kepler

12. VATESWARA – 860 AD ->

*** Newton Gauss Backward:

*** Interpolation Formula: Newton / Gauss

13. BHASKARA II - 1114 AD ->

*** Gravity: Newton

*** Cyclic Method: Galois – 1600 AD

*** Inverse Cyclic Method: Euler – 1600 AD

*** Differential Calculus: Newton

*** Rolle’s Theorem: Rolle – 1646 AD

*** Theory of Continued Fraction: Sanderson

*** Pellian Equation: Deoron Pale – 1660 AD

14. MADHAVA – 1350 AD - >

*** Taylor Sine Cosine Series: Taylor – 1685 AD

*** Lebnitz Series: Lednitz – 1642 AD

*** Gregory’s series of Arc: Gregory

*** Lednitz Infinite: Lebnitz

15. PARAMESWARA – 1360 AD ->

*** Lhuiler Formula: Lhuiler – 1782 AD

16. NILAKANTHA – 1440 AD - >

*** Infinite GP Series: Newton

*** Lebnitz Power Series: Lebnitz

17. SAYANA – 1400 AD - >

*** Velocity of Light: Newton – 1642 AD

18. PUTHUMANA SOMAYAJI – 1440 AD ->

*** DeMolvre’s Infinite Series: DeMolvre’s

19. ACHYUTHA PISHAROTI – 1530 AD - >

*** Tycho – Brahe Reduction: Tycho Brahe – 1546 AD

THESE ARE MY  CONSCIENTIOUS COLLECTION OF DATA FROM VARIOUS SOURCES. 

Lost Railway Station of Rameswaram Road (Puthu Road). A Metre Gauge station.

 

 

In the annals of India’s railway history lie countless forgotten halts and abandoned alignments, but few are as poignant as the tale of the lost station of Rameswaram Road, otherwise called Puthu Road. Once a modest node on the fabled Indo–Ceylon route, this station bore silent witness to the intertwining destinies of South India and Ceylon (present-day Sri Lanka), until nature’s fury and political upheavals consigned it to oblivion.

---

A Journey into the Past

My own acquaintance with this vestige occurred during a recent visit to Pamban Island. Though I had traversed these shores before, it was only on this occasion that I embarked upon a deliberate quest to trace the erstwhile metre-gauge line that once ran from Pamban Junction to Dhanushkodi Pier. Beyond this terminus, the voyage continued not on rails but by steamer across the Palk Strait to Thalaimannar in Ceylon, and thence by rail again to Colombo and other colonial towns.

This seamless intermodal journey — train, steamer, train again — embodied the very idea of connected civilisations. It was not merely transport but a bridge of culture, commerce, and kinship

---

 

The Unfulfilled Dream Across the Palk Strait

Long before the rhythmic clatter of trains reached the coral shores of Rameswaram, a grander vision shimmered upon the colonial horizon — the audacious dream of uniting the Indian peninsula with Ceylon by an unbroken chain of iron across the sea. The conception first took form in 1876, when engineers of the South Indian Railway dared to imagine a continuous rail corridor stretching from Dhanushkodi to Talaimannar, traversing the shallow expanse of the Palk Strait. That same year, Executive Engineer H. W. Perry undertook an exploratory survey of the route, tracing on parchment what would one day stir the imagination of empires — a railway that kissed the waves.

Yet, as with many grand designs of empire, the scheme languished in the bureaucratic quietude of officialdom. Only in 1894 did the proposal resurface in earnest, when renewed correspondence between the Madras Presidency and the Government of Ceylon revived hopes of a maritime railway link. Perry’s eventual report, submitted in 1907, placed the projected cost of the sea bridge at an astronomical Rs 250 lakhs — a sum that rendered the venture untenable for its time.

The dream, however, refused to perish. On 25 November 1908, a historic conference convened at Dhanushkodi brought together the Governor of Madras, the Governor of Ceylon, and the Chairman of the Railway Board. There, upon the very sands where the continents seemed to almost touch, a compromise was struck. Rather than an entire causeway across the Strait, it was resolved to construct a viaduct from the Indian mainland to Pamban Island, crowned by a Scherzer Rolling Lift Bridge to span the Pamban Pass. Between Dhanushkodi and Talaimannar, a fleet of ocean-going steamers would complete the journey — thus weaving together two lands by a marriage of rail and tide.

Work upon the viaduct commenced in June 1911, and by June 1913 the mighty girders had taken form against the southern sky. Construction of the Scherzer Bridge followed swiftly in July 1913, its ingenious bascule mechanism — capable of lifting to permit the passage of ships — completed with mechanical precision by December of that same year. Finally, on 24 February 1914, the Pamban Bridge was formally opened to traffic, in solemn synchrony with the inauguration of the Dhanushkodi–Talaimannar steamer service.

Thus, after nearly four decades of speculation and striving, the iron road at last reached the edge of the sea. From that moment onward, the rails to Dhanushkodi were no longer a terminus, but a threshold — a gateway to another world across the shimmering waters of the Palk Strait.

---

The Demise of the Indo–Ceylon Ferry

Alas, the Indo–Ceylon ferry service, already weakened by the cataclysmic cyclone of 1964, finally met its demise in 1984, following assaults by the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE). In the post-1964 interregnum, the service had shifted to Rameswaram’s fishing harbour, yet the romance of the old alignment was never recaptured.

---

Encounter with a Vanished Station

En route to Kodandaramar Temple near Mukundarayar Chathiram, my auto-rickshaw driver — a veritable oral historian in his own right — revealed to me the ghostly remains of this lost station. Local lore identifies it as Rameswaram Road or Puthu Road, an outpost that once bore the bustle of pilgrims and traders alike. Today, little survives but the pedestal of a solitary water tank, a mute sentinel of what was washed away on 26 December 1964 by the infamous cyclone.

This station had served not only Rameswaram town but also travellers who sought an alternative to the principal Rameswaram station. Its alignment cut diagonally towards Pamban Junction, a modest geometry of steel that once connected two worlds.

---

The Cyclone Tragedy of 1964

The tragedy of 22 December 1964 is writ large in the memory of India’s railways. At precisely 23:55 hours, train no. 653 — the Pamban Junction–Dhanushkodi Passenger — carrying 110 passengers and five railway staff, was engulfed by the fury of storm and surge while entering Dhanushkodi station. In a matter of minutes, all 115 souls perished, swept away by tidal waves of apocalyptic force. Sic transit gloria mundi — thus passes the glory of the world.

---

The Highway that Replaced the Rails

By 1990, whatever vestiges of the metre-gauge line still lingered were uprooted. The alignment metamorphosed into a two-lane artery of the modern republic: National Highway 55 (formerly NH 49). Motorcars now speed over what was once the passage of the Indo–Ceylon Express, blithely unaware of the ghosts that haunt their tarmac.

---

The Passing of the Pamban Viaduct

The original Pamban Viaduct — that magnificent steel artery which had carried trains across the sea since 1914 — now belongs to history. The famed Scherzer Rolling Lift Bridge, once the pride of the South Indian Railway / Southern Railway and the first of its kind in India, has been dismantled, its riveted spans yielding to the march of time and technology. In its place now stands the new Pamban Bridge, a modern engineering marvel equipped with state-of-the-art lifting mechanisms and digital controls, inaugurated for service in 2024. Yet, even as the new bridge gleams in steel and precision, it inherits the solemn legacy of its predecessor — a bridge that had defied tempests, borne the passage of empires, and symbolised the maritime soul of India’s railways. The sea remains the same, but the song of the rails has changed — one of renewal rather than remembrance.

---

Location of the station shown in map : 

The Steamer Connection: S.S. Irwin

Integral to this Indo–Ceylon link was the steamer S.S. Irwin, the stalwart vessel that plied between Dhanushkodi and Thalaimannar. Built in 1929 and commissioned in 1930, she measured 259 feet in length and 38 feet across the beam, with a tonnage of 970.11 gross and 377.39 registered. Her capacity, inclement weather, was an impressive 1,552 passengers, reduced to 1,045 in turbulent seas. Cruising at approximately 10 knots, she was not merely a ship but a floating bridge between two nations.

The very name “Boat Mail” evokes nostalgia: a train from Madras (now Chennai) connecting seamlessly with a steamer to Ceylon, an imperial choreography of rail and sail.

S S Irwin model: 

 

---

Lost railway line :

The British Military Stamp

Among the archaeological remains are iron sleepers stamped with the abbreviation M&SMB, believed to signify the Material and Systems Management Branch of the British Indian Army. Such insignia hint that this line was not only civil infrastructure but also carried strategic import, binding together the colonial territories in times of war and peace.

Twisted Rails and crossing frog rails, Sleepers. 

Water Tank of Puthu Road / Rameswaram Road Station. Now abandoned. 

Rusted Circular Steel Sleepers 

Epilogue: The Vanishing of Memory

Today, nothing remains of Puthu Road station save the echoes of recollection. Once scattered relics whispered of a railway that stitched together India and Ceylon, of a community obliterated by cyclone, and of a maritime corridor since supplanted by the prosaic highway. Yet even those vestiges, which lingered for decades to tantalise the railway antiquarian, were erased by 2023. The last iron sleepers, embankments, and tell-tale remnants were swept aside in the name of progress and road expansion.

What endures now is not masonry nor metal, but memoria alone — oral traditions, fading photographs, and the imagination of those who cherish India’s railway past. In contemplating this forgotten station, one confronts the memento mori of human endeavour: that all our grandest infrastructures, like the very empires that built them, are but transient.

Thus, the tale of Rameswaram Road (Puthu Road) is no mere footnote; it is a chapter in the palimpsest of history, awaiting rediscovery by each pilgrim who dares to listen, even when the land itself has effaced its traces.

---

Coda of Memory

What remains of the Rameswaram–Dhanushkodi line is no longer of iron or timber, but of recollection — a railway that continues to run, not upon tracks, but through memory. Each vanished sleeper, each dismantled pier, whispers of a time when the Indian Railways reached the edge of two worlds and dared to cross the sea.

In remembering such lost alignments, we do more than chronicle decay; we restore dignity to the forgotten geographies of movement — those liminal spaces where travel once became history.

---

---

Glossary & Locutions

Compiled by the author from field notes, oral testimony, and archival railway records — this glossary elucidates historical, geographical, and technical expressions interwoven throughout the chronicle, serving as a modest companion to the vanished lexicon of India’s maritime railways.

Palk Strait — The shallow stretch of sea separating India from Sri Lanka (then Ceylon), named after Robert Palk, Governor of Madras between 1755 and 1763. For centuries, it has stood as both a frontier and a bridge between two civilisations.

Pamban Bridge — India’s first sea bridge, inaugurated on 24 February 1914. It connects the mainland at Mandapam with Pamban Island, its central bascule span ingeniously designed to lift for passing vessels. A living monument to Edwardian engineering brilliance.

Scherzer Rolling Lift Bridge — A form of bascule bridge invented by the American engineer William Donald Scherzer, whose rolling mechanism allowed the bridge to pivot backward to enable maritime passage. The Pamban span remains its finest Indian exemplar.

Dhanushkodi — From Tamil Dhanushkōṭi (தனுஷ்கோடி), meaning “end of the bow”, the mythic site where Lord Rama is believed to have aimed his celestial arrow towards Lanka. Once a bustling port and railway terminus, it was obliterated by the cyclone of 1964.

Talaimannar — The port town on the Sri Lankan shore, once linked to Dhanushkodi by steamer as part of the Indo–Ceylon rail–sea route. It marked the southern gateway of the British Empire’s railway network in South Asia.

Metre Gauge (MG) — A railway track gauge of 1,000 millimetres, characteristic of the South Indian Railway network until the nationwide conversion to Broad Gauge under Project Unigauge.

Viaduct — A long bridge of multiple spans constructed to carry a railway or roadway over tidal flats, marshland, or shallow waters. The Pamban viaduct, completed in 1913, exemplifies this genre of early twentieth-century steel architecture.

Indo–Ceylon Link — The combined rail-and-steamer route that once bound India and Ceylon, enabling passengers to travel seamlessly from Madras to Colombo. It remained operational until 1984, when geopolitical tensions and the decline of the ferry service brought it to an end.

Cyclone of 1964 — The cataclysmic storm that struck Dhanushkodi on the night of 22 December 1964, submerging the railway line, pier, and passenger train No. 653 with the loss of all on board. It marked the twilight of the Indo–Ceylon connection.

Puthu Road (Rameswaram Road) — A minor yet historically significant halt between Pamban Junction and Rameswaram town. It served pilgrims and traders until it was swept away by the 1964 cyclone and later erased entirely by highway expansion.

Mukundarayar Chathiram — A traditional travellers’ rest-house near Rameswaram, named after a local benefactor. Its vicinity corresponds to the site of the vanished station of Puthu Road.

Sleeper (Railway) — A horizontal support laid transversely beneath the rails, originally of timber, later of steel or pre-stressed concrete. Sleepers maintain gauge, distribute load, and anchor the rail to the ballast. Many early South Indian lines, including the Dhanushkodi alignment, used circular steel sleepers, remnants of which still survive.

Rail (Track Rail) — The rolled steel bar forming the running surface for train wheels. Early metre-gauge lines often employed flat-bottomed rails, fastened by clips or keys to the sleepers.

Crossing Frog (or Frog Rail) — A component of a railway turnout (points) that allows wheel flanges to cross from one track to another. The term “frog” refers to the crossing point of the rails, its complex geometry critical to safe switching operations.

Fishplate — A metal joint bar used to connect the ends of two rails in alignment, bolted together to ensure continuity of track. The term derives from the old British “fish belly” shape of early connectors.

Ballast — The layer of crushed stone or gravel laid beneath sleepers to provide stability, drainage, and load distribution. Coastal lines like Pamban–Dhanushkodi often used coral or shell ballast due to local availability.

Embankment — The raised earth or masonry foundation upon which railway tracks are laid, particularly across tidal flats or low-lying terrain. The Dhanushkodi section was heavily embanked to resist storm surges.

Pier (Maritime) — A platform extending from the shore into the sea, used for berthing vessels. The Dhanushkodi and Talaimannar piers once formed the twin termini of the Indo–Ceylon ferry connection.

Riveted Girder — A structural beam composed of steel plates joined by rivets, characteristic of early 20th-century railway bridge construction, including the Pamban viaduct.

Memoria — Latin for remembrance; used here to denote the enduring presence of memory long after physical traces have vanished.

---

Sources & References

Primary archival and historical materials consulted in the preparation of this chronicle:

• South Indian Railway (SIR) Annual Administration Reports, 1907–1914

• Proceedings of the Government of Madras (Public Works Department), Railway Branch, 1908–1913

• The Madras Presidency Gazette, various issues (1908–1914)

• Railway Board Proceedings, Government of India, 1908 Conference Records

• The Indian Engineering Journal, Vols. XV–XVI (1913–1914)

• India Meteorological Department Reports on the Cyclone of December 1964

• Survey of India Topographical Sheets, Rameswaram Division (pre-1964 editions)

• Oral Testimonies and Field Notes, collected by the author during site visits to Pamban Island and Rameswaram (2013–2023)

All archival citations have been cross-verified where possible; remaining ambiguities reflect the fragmentary nature of the surviving record.

 

 

Copyright & Archival Notice

This article was first published in December 2015 and comprehensively updated in 2026 with newly verified archival material, cartographic evidence, and field observations concerning the lost Rameswaram–Dhanushkodi railway. All textual narratives, research notes, maps, and photographic content are the original work of the author and are fully protected under national and international copyright provisions.

Unauthorised reproduction, translation, or digital reposting — whether partial or complete — is expressly forbidden without prior written permission. Excerpts used for scholarly or non-commercial reference must include clear attribution to the author and cite the original date of publication.

All photographs, on-site documentation, and reconstructions are © Dhinakar Rajaram, 2015–2026. All rights reserved.

This updated edition also records the final disappearance of Puthu Road’s remnants after 2023, marking the transformation of the once-historic alignment into modern highway. The essay thus endures as both an archival record and an elegy to a vanished railway civilisation.

© Dhinakar Rajaram | Rameswaram Railway Chronicles | Updated 2026

---

#IndianRailways #MetreGauge #LostStations #BoatMail #RailwayHistory #MaritimeHeritage

#Rameswaram #Pamban #Dhanushkodi #PalkStrait #TamilNadu #SriLanka

#ColonialHistory #JamesRennell #BritishIndia #IndoCeylonLink #ForgottenHistory

#TravelBlog #HiddenHistory #LostPlaces #Cyclone1964 #SouthIndia