The Sun Does Not Set for Everyone – Part 2
The Sun Beneath the Horizon: Atmospheric Refraction, Solar Mirages, and the Elusive Green Flash
When the atmosphere bends light, the setting Sun may already have disappeared, and the rising Sun may not yet have appeared in its true geometrical position.
Foreword
A sunset is one of the most familiar spectacles in nature. It is witnessed by millions of people every evening, yet the physical explanation behind what our eyes perceive is rather more intriguing than the everyday description suggests. We say that the Sun has set when its disc sinks beneath the horizon. We say that the Sun has risen when its first bright edge appears above it. Both expressions, however, describe an apparent event rather than the exact geometrical position of the Sun.
The atmosphere, that seemingly transparent envelope surrounding our planet, is not optically passive. It bends sunlight, separates its component colours by minute amounts, and, under particular conditions, creates multiple images of distant objects. Consequently, the Sun can remain visible after its geometrical setting, appear before its geometrical rising, become flattened, or even seem to have been sliced into several horizontal sections.
On rare occasions, the final visible edge of the solar disc may exhibit a fleeting green flash. At other times, the setting Sun assumes extraordinary shapes resembling a vase, a stack of pancakes, or a series of luminous horizontal strips.
This essay examines these phenomena through the principles of astronomy, atmospheric physics, and optical science. It also takes the familiar observation of sunrise and sunset beyond the elementary explanations generally encountered in introductory science lessons.
Constitutional requirement: Article 51A(h)
The Constitution of India, under Article 51A(h), places upon every citizen the fundamental duty to develop scientific temper, humanism, and the spirit of inquiry and reform.
The study of atmospheric optics is an excellent exercise in that duty. It reminds us that observation is the beginning of scientific understanding, not necessarily its conclusion. What appears to be an extraordinary sunset is not supernatural; what looks like a second Sun is not a celestial intruder; and what seems to be a magical green spark has a physical explanation.
Scientific temper does not diminish the beauty of nature. On the contrary, it enables us to appreciate that beauty with a more informed and discerning mind.
About the author
Preface: The Sun that refuses to leave the sky
A short scientific video by @LensScientific provided the starting point for this exploration. Its central illustration presents a setting Sun that appears to touch the sea even though its geometrical position has already passed below the horizon. The animation shows the apparent solar disc still visible approximately one minute and seven seconds after the illustrated geometrical sunset, and describes the phenomenon as light being bent by the atmosphere.
The illustration is a useful introduction, but its displayed interval should not be mistaken for a universal measurement. The actual duration depends upon the observer's latitude, the Sun's angle of descent, the height of the observer, the visible horizon, and the atmospheric temperature and density profile.
The deeper question is this: if the atmosphere can continue delivering sunlight to an observer after geometrical sunset, what happens at sunrise? Does the same process operate in reverse? Why does the Sun sometimes look flattened, and why do certain photographs show what appears to be a solar disc divided into several pieces?
The answers take us into a remarkable branch of physics known as atmospheric optics.
1. The geometrical Sun and the apparent Sun
To understand the phenomenon, we must first distinguish between two positions of the Sun: its geometrical position and its apparent position.
The geometrical position is the direction in which the Sun would be located if its light travelled in straight lines from the source to the observer without atmospheric bending. The apparent position is the direction from which the light seems to arrive after its path has been altered by the atmosphere.
The difference is small in ordinary circumstances, but it becomes especially significant near the horizon. Sunlight travelling towards an observer at ground level passes through an increasingly long and dense atmospheric path. Variations in air density alter the refractive index, causing the light ray to curve.
The eye, however, does not reconstruct the actual curved path of the ray. It interprets the incoming light as though it had travelled in a straight line. We therefore perceive the Sun in a position slightly higher than its geometrical location.
This is astronomical refraction. It is not a defect in our eyesight, nor is the Sun physically displaced. It is an optical consequence of light travelling through an atmosphere whose refractive index changes with height.
2. Why the Sun remains visible after geometrical sunset
The familiar definition of sunset is based on the upper limb of the Sun appearing to touch the horizon. The geometrical position of the solar disc is already below the horizontal plane when this happens.
For standard astronomical calculations, the United States Naval Observatory defines sunrise and sunset using a geometrical zenith distance of 90.8333 degrees for the centre of the Sun. This corresponds to an altitude of approximately 50 arcminutes below the geometrical horizon.
That figure is not arbitrary. It combines two quantities: approximately 16 arcminutes for the apparent angular radius of the Sun, and approximately 34 arcminutes for the assumed atmospheric refraction at the horizon.
The result is that the upper edge of the solar disc appears tangent to the horizon under the assumed standard conditions, even though the centre of the Sun is geometrically below it.
After the geometrical setting of the solar disc, its light can continue to reach the observer because atmospheric refraction bends the rays towards the surface. The Sun's apparent position is consequently raised.
This is why the phrase 'the Sun has set' does not always mean that no direct sunlight can reach an observer. The apparent sunset and the geometrical sunset are not identical events.
3. The equally fascinating opposite: Sunrise before sunrise
The same principle operates in the opposite direction in the morning.
Before the Sun has geometrically crossed the horizon, its light can already be refracted towards the observer. The upper edge of the solar disc consequently becomes visible while the Sun's geometrical position remains below the horizon.
Thus, the first visible appearance of the Sun precedes its geometrical rising. The atmosphere effectively provides an optical advance notice of sunrise.
At sunset, it delays the disappearance of the solar disc. At sunrise, it advances its apparent arrival. Both effects arise from the same basic phenomenon: atmospheric refraction.
The conventional sunrise and sunset calculations therefore include atmospheric refraction as well as the angular radius of the Sun. It is important to remember that the assumed 34-arcminute refraction is an average computational value, not a guarantee of what the atmosphere will produce on a particular day.
4. The atmosphere is not a uniform glass sheet
It is tempting to imagine atmospheric refraction as though sunlight passes through a single transparent glass plate. That would be a convenient analogy, but it would be an inadequate physical description.
The atmosphere is a dynamic collection of gases, water vapour, aerosols, and suspended particles. Its temperature, pressure, and density vary with altitude, geographical location, time of day, and weather conditions.
The refractive index of air depends upon its physical state and wavelength. As a result, light does not always follow an identical path through the lower atmosphere.
A relatively smooth vertical density gradient produces the familiar astronomical refraction. A more complicated temperature structure can produce extraordinary distortions, multiple images, and mirages.
The distinction is essential: ordinary refraction shifts the apparent position of an object; a mirage can create additional or inverted images of that object.
5. Why the setting Sun becomes flattened
Have you ever noticed that the Sun appears almost circular when high in the sky, but becomes conspicuously flattened when it approaches the horizon?
This is not an illusion created solely by the camera. It is a consequence of differential atmospheric refraction.
The lower limb of the solar disc is closer to the horizon than its upper limb. Its light therefore travels through a slightly different atmospheric path and is generally refracted more strongly.
The apparent vertical separation between the upper and lower edges is consequently reduced. The Sun's vertical diameter is compressed, while its horizontal diameter is affected much less.
The result is an oblate-looking solar disc, sometimes resembling a flattened orange.
The effect is most apparent near the horizon because the light travels through a much longer atmospheric path. The apparent flattening can become dramatic when unusual temperature gradients are present.
6. The sliced Sun: When one solar disc appears to become several
Some of the most remarkable sunset photographs show a solar disc that seems to have been divided into horizontal strips. It may resemble a stack of luminous pancakes, a series of floating solar fragments, or several discs arranged one above another.
These appearances are associated with atmospheric mirages, particularly the phenomenon known as the mock mirage.
To understand the mechanism, we must examine a temperature inversion.
6.1 What is a temperature inversion?
Under ordinary atmospheric conditions, temperature generally decreases with increasing altitude through much of the troposphere. The rate of decrease varies considerably, but the commonly quoted environmental lapse rate is approximately 6.5 degrees Celsius per kilometre.
A temperature inversion occurs when temperature increases with altitude over a particular layer. In simpler terms, warmer air lies above cooler air.
Such layers may develop over the sea, particularly when warmer air moves over a cooler marine surface. They can also occur under other meteorological conditions.
Because temperature influences air density and refractive index, an inversion can create a sharp change in the optical properties of the atmosphere. Sunlight travelling almost horizontally through such a structure may be bent in unusual ways.
6.2 The mock mirage
A mock mirage can produce distorted, inverted, and multiple images of the same solar disc. A single temperature inversion may produce several apparent solar images. More complicated structures involving multiple inversion layers can create a series of horizontal slices.
Some images may appear upright, while others are inverted. Certain sections seem to descend as the Sun sets, whereas others appear to rise.
This is a particularly striking demonstration of the fact that the atmosphere does not merely shift an image. Under suitable conditions, it can produce multiple apparent images through different refracted ray paths.
The terminology can be confusing. A temperature inversion is a meteorological condition; an inverted solar image is an optical result. The two expressions describe different things.
6.3 Why the Sun looks sliced
When several atmospheric layers possess different temperature gradients, each can contribute to a different refracted image or segment of the solar disc. Some portions are vertically compressed, others stretched, and still others inverted.
The resulting photograph may look as though the Sun has been cut into separate horizontal pieces. The divisions are not physical gaps in the solar disc. They are optical images produced by the atmospheric structure.
Atmospheric waves can further complicate the appearance. The boundaries of the layers may undulate, making the solar slices fluctuate and change shape over a short period.
A useful observational clue is the appearance of other distant objects near the horizon. Ships, coastal structures, and distant shorelines may also appear stretched, displaced, or duplicated when the same atmospheric conditions affect them.
7. The Omega Sun and the Etruscan Vase
Another remarkable sunset form is the Omega Sun, so named because the distorted solar image resembles the Greek letter Ω.
It is often associated with an inferior mirage over the sea.
Under suitable conditions, warm air immediately above a relatively cool sea surface creates a temperature structure that refracts sunlight into additional images. As the Sun approaches the horizon, an inverted miraged image can appear to rise from below the setting solar disc.
The two images gradually approach and merge. The resulting shape resembles a classical vase, which is why the phenomenon is also called the Etruscan Vase effect.
The name is descriptive rather than historical: it refers to the vase-like silhouette, not to any connection with ancient Etruscan astronomy.
The appearance is highly sensitive to the temperature profile, the observer's elevation, and the position of the atmospheric layers. It is not a feature that every ocean sunset will display.
8. The Green Flash: A fleeting farewell from the Sun
Among all the phenomena associated with sunrise and sunset, the green flash is perhaps the most celebrated. It is brief, elusive, and dependent upon favourable atmospheric conditions.
The phenomenon is real. It is not merely a camera artefact, nor is it necessary to invoke an optical illusion to explain it.
8.1 Atmospheric dispersion
Sunlight contains a continuous range of visible wavelengths. The refractive index of air varies slightly with wavelength. This means that different colours are refracted by slightly different amounts.
Shorter visible wavelengths are generally refracted more strongly than longer wavelengths. Blue and violet light are therefore displaced more than red light.
This wavelength-dependent separation is known as atmospheric dispersion.
Near the horizon, the effect is amplified by the long atmospheric path. The different coloured images of the solar disc are displaced vertically by small amounts.
8.2 Why is the flash green rather than violet?
If shorter wavelengths are refracted more strongly, one might reasonably ask why the final visible colour is commonly green rather than blue or violet.
The answer involves atmospheric extinction.
Molecular scattering and aerosol scattering remove much of the shorter-wavelength light from the direct beam during its long journey through the atmosphere. Blue and violet light are consequently weakened substantially near the horizon.
The green component may remain sufficiently strong to be detected briefly, particularly when atmospheric refraction or a mirage magnifies the normally tiny coloured edge of the solar disc.
The green flash is therefore not simply sunlight passing through a prism. It involves atmospheric dispersion, wavelength-dependent extinction, and, in many commonly observed forms, the magnification provided by a mirage.
8.3 Different kinds of green flash
There is no single universal green-flash mechanism. Several varieties are recognised, including inferior mirage flashes and mock-mirage flashes. Their appearance depends upon the vertical temperature structure, the observer's elevation, and the geometry of the horizon.
Some flashes appear as a brief green rim at the upper edge of the Sun. Others appear as an isolated green segment or a small luminous fragment above the horizon.
Under exceptional conditions, a blue flash may also occur. The term green flash is therefore a familiar name for a family of related atmospheric optical phenomena, rather than an absolute description of every possible colour.
8.4 Can the green flash occur at sunrise?
Yes. The same physical principles apply during sunrise. Atmospheric dispersion separates the coloured solar images, while the particular temperature structure may provide the optical conditions necessary for a visible flash.
A sunrise flash is, however, less commonly anticipated by observers because the precise moment and atmospheric structure are difficult to predict.
9. The Novaya Zemlya effect: When sunlight travels around the curvature of Earth
The Novaya Zemlya effect is one of the most extraordinary examples of atmospheric refraction. It is associated with the polar regions and the long winter night.
Under exceptional atmospheric conditions, a large-scale temperature inversion can create strong refraction over a considerable horizontal distance. The resulting optical path may follow the curvature of the Earth closely enough for sunlight to reach an observer even when the geometrical position of the Sun is substantially below the horizon.
The Sun may consequently become visible earlier than its ordinary geometrical rising would suggest. Its image can appear as a distorted strip, a rectangle, or several horizontal bands.
The phenomenon takes its name from Novaya Zemlya, the Arctic archipelago associated with historical observations of this remarkable premature appearance of the Sun.
This should not be confused with ordinary astronomical refraction at a temperate latitude. The Novaya Zemlya effect requires an exceptional large-scale atmospheric structure and is particularly associated with polar conditions.
10. Latitude, season, and the duration of sunset
A common assumption is that sunset always takes approximately the same amount of time. In reality, the duration of the apparent disappearance of the solar disc varies.
The Sun's path across the sky meets the horizon at different angles depending on geographical latitude and season.
Near the equator, the Sun generally crosses the horizon at a relatively steep angle during much of the year. At higher latitudes, its path may meet the horizon at a shallower angle, especially during certain seasons.
When the solar path is shallow, the disc takes longer to descend through its apparent vertical diameter. This can lengthen the observed interval between first contact with the horizon and the final disappearance of the solar disc.
The effect is especially pronounced at high latitudes. During polar summer, the Sun may remain close to the horizon for extended periods. During polar winter, the converse phenomena become relevant.
Atmospheric conditions, observer altitude, and the actual shape of the horizon add further variations. There is therefore no universal two-minute rule that accurately describes every sunset.
11. Why the sea horizon is particularly useful
An unobstructed sea horizon provides an excellent natural setting for observing atmospheric optical phenomena.
The sea often presents a relatively level, distant horizon. In addition, temperature differences between the water and the air above it can create atmospheric layers favourable to mirages.
The coastal environment is not always optically stable. Wind, humidity, aerosols, haze, and changing temperature gradients may alter the appearance from one evening to another.
This is why two sunsets observed from the same beach can look remarkably different.
For observers in Chennai, the Bay of Bengal offers a familiar setting for sunrise observations along the eastern coastline. Sunset observations require a suitable western horizon, an elevated viewpoint, or an unobstructed inland setting.
The direction of the coastline matters. One cannot assume that the Sun will set over the sea merely because an observer is standing on a beach.
12. Photographing the phenomena
A telephoto lens can help record the flattened solar disc, the Omega form, or the more elaborate mock-mirage structures. Short video sequences are particularly useful because the shapes may change within seconds.
A stable tripod, manual exposure, careful focus, and a sufficiently fast shutter speed can help preserve detail. Excessive digital sharpening or aggressive processing may create misleading edges and artefacts.
A photograph should therefore be examined critically. A horizontal band may be a genuine atmospheric image, but it may also be a reflection, sensor artefact, processing effect, or an unrelated cloud feature.
Never look at the Sun through binoculars, a telescope, or a camera optical viewfinder without a suitable, correctly fitted solar filter designed for that instrument. Ordinary sunglasses are not adequate protection. Do not assume that the Sun is safe to observe directly merely because it is near the horizon.
Use live-view screens or appropriately filtered equipment for photography. Follow the equipment manufacturer's solar-observation safety instructions.
13. What the atmosphere teaches us
The phenomena described in this essay are connected by a simple but profound principle: light does not always travel to us along the straight-line path that our eyes instinctively assume.
The atmosphere is a dynamic optical medium. Its refractive index changes with temperature, pressure, density, and wavelength. Under ordinary conditions, it produces a modest apparent displacement of the Sun. Under unusual conditions, it can create flattened discs, multiple images, mirages, and fleeting coloured flashes.
A sunrise is therefore not simply the instant when the Sun physically emerges above a line on the horizon. Nor is sunset an exact declaration that sunlight has ceased to reach the observer. Both are defined observational events shaped by the geometry of the Earth-Sun system and the optical properties of our atmosphere.
The green flash, the Omega Sun, and the sliced solar disc are not separate acts of celestial magic. They are different manifestations of the same remarkable atmospheric laboratory.
14. The final thought: We see the Sun through the atmosphere, not in spite of it
We often speak of the atmosphere as a veil between Earth and the universe. In one sense, that is true. It scatters, absorbs, and distorts incoming radiation. Yet it also creates some of the most beautiful optical spectacles available to the unaided observer.
The Sun we see at sunset is not always where its geometrical position says it should be. The Sun we see at sunrise may not yet have crossed the geometrical horizon. A circular disc can become flattened, a single image can multiply, and the final sliver of sunlight can briefly turn green.
The atmosphere is not merely the backdrop against which these events occur. It is an active participant in every one of them.
Perhaps the most instructive lesson is that the boundary between what we see and what actually exists is not always a simple one. Astronomy gives us the geometry; atmospheric physics explains the distortion; and careful observation brings the two together.
The Sun has not changed its course to entertain us. It is our atmosphere that has turned an ordinary sunrise or sunset into an extraordinary optical performance.
Glossary: A closer look at the terminology
| Term | Meaning |
|---|---|
| Atmospheric refraction | The bending of light as it passes through air whose refractive index changes with altitude. |
| Astronomical refraction | The apparent displacement of a celestial object caused by the Earth's atmosphere. |
| Geometrical horizon | The ideal horizontal plane through the observer, without accounting for atmospheric bending. |
| Apparent horizon | The horizon as perceived by the observer. Its relationship to the visible sea horizon also depends on observer height and Earth's curvature. |
| Geometrical altitude | The altitude calculated from the unrefracted direction of a celestial object. |
| Refractive index | A measure of how light propagates through a medium compared with vacuum. |
| Atmospheric dispersion | The wavelength-dependent variation in refraction that separates colours slightly. |
| Atmospheric extinction | The reduction of direct light through absorption and scattering along its path. |
| Temperature inversion | An atmospheric layer in which temperature increases with altitude rather than decreasing. |
| Environmental lapse rate | The observed rate at which atmospheric temperature changes with altitude. |
| Mirage | An atmospheric optical phenomenon involving displaced, distorted, multiple, or inverted images. |
| Inferior mirage | A mirage in which the additional image appears below the actual object. |
| Superior mirage | A mirage in which an image appears above the actual object, commonly associated with a temperature inversion. |
| Mock mirage | A form of atmospheric mirage producing inverted or multiple images through refraction in a temperature inversion. |
| Omega Sun | A distorted sunset in which the solar image resembles the Greek letter Omega. |
| Etruscan Vase | A vase-shaped solar mirage formed as the real and miraged solar images approach and merge. |
| Green flash | A brief coloured appearance at the upper edge of the Sun, commonly produced by atmospheric dispersion and mirage magnification. |
| Novaya Zemlya effect | Exceptional polar refraction that allows sunlight to become visible while the geometrical Sun remains below the horizon. |
| Optical ducting | Atmospheric conditions that can guide or strongly curve light over unusually long distances. |
| Arcminute | One-sixtieth of a degree of angular measurement. |
References and further reading
The following resources provide the scientific foundation for the explanations in this essay. They include astronomical definitions, meteorological descriptions, and specialist research into atmospheric optics.
-
United States Naval Observatory.
Rise, Set, and Twilight Definitions.
The standard computational definition of sunrise
and sunset, including the 34-arcminute refraction
and 16-arcminute solar-radius assumptions.
Read the USNO explanation. -
World Meteorological Organization.
International Cloud Atlas – Mirage.
Definitions and descriptions of inferior mirages,
superior mirages, solar mirages, Omega sunsets,
mock mirages, and the Novaya Zemlya effect.
Read the WMO reference. -
San Diego State University – Andrew T. Young.
Mirages and Green Flashes.
A detailed specialist resource explaining the
geometrical optics of atmospheric mirages.
Explore atmospheric mirages. -
San Diego State University – Andrew T. Young.
Explaining Green Flashes.
An explanation of atmospheric dispersion,
extinction, and the different types of green flash.
Read the green-flash explanation. -
Atmospheric Optics.
Mirage Anatomy.
A visual and technical discussion of multiple
solar images, mock mirages, and temperature inversions.
Explore mirage anatomy. -
Young, A. T., Kattawar, G. W., and Parviainen, P.
(1997). Sunset Science. I. The Mock Mirage.
Applied Optics, 36(12), 2689–2700.
Read the research publication. -
Lehn, W. H., and German, B. A.
(1981). Novaya Zemlya Effect: Analysis of an Observation.
Applied Optics, 20(12), 2043–2047.
Read the research paper. -
Atmospheric Optics.
Mock Mirage Sunsets.
Photographic examples of the Sun appearing in
multiple horizontal sections.
View the examples.
Further study: Questions worth pursuing
- How does the atmospheric refractive index change with temperature, pressure, humidity, and wavelength?
- How does the height of an observer above sea level alter the visible horizon and the opportunity to observe a solar mirage?
- Why do different inversion layers produce different numbers of apparent solar images?
- What distinguishes a mock-mirage green flash from the flash associated with an Omega sunset?
- How does the Sun's declination alter the angle at which it crosses the horizon?
- How can atmospheric ray-tracing simulations reproduce the appearance of a sliced solar disc?
- What meteorological observations would help predict a green flash over a particular coastline?
Previous article in this series
This article is a continuation of my earlier exploration of the apparent motion of the Sun and the relationship between the observer, the horizon, and the Earth's geometry.
Part 1: The Sun Does Not Set for Everyone .
Readers are encouraged to read Part 1 before or after this essay. Together, the two articles examine the relationship between astronomical geometry and the optical effects that influence what we observe from the surface of our planet.
Copyright and acknowledgement
© Dhinakar Rajaram 2026. All rights reserved.
This article is an original science-communication work prepared for educational and public-understanding purposes. The explanations, narrative, organisation, and interpretations have been independently composed and are not reproduced from any single external publication.
The scientific concepts discussed here are established principles of astronomy, atmospheric physics, and optics. Their inclusion does not imply ownership of those scientific discoveries or theories.
The short video by @LensScientific provided the initial visual inspiration for this discussion. The video is acknowledged as the starting point for the article, not as the sole scientific authority for its explanations.
The original authors and institutions of the research and reference material cited above retain their respective rights. Readers are encouraged to consult the original sources for further technical study.
Photographs, diagrams, and illustrations belonging to other creators must not be reproduced without appropriate permission and attribution. Any original illustrations accompanying this article are intended for explanatory and educational use.
Reasonable quotations and references should be properly attributed. Republishing this article, in whole or in substantial part, requires the author's prior written permission.
The author welcomes informed discussion, corrections supported by evidence, and constructive scientific criticism. The purpose of this publication is to encourage curiosity, not to discourage questioning.
Author: Dhinakar Rajaram
Publication: November 2026
Hashtags
#AtmosphericOptics #Astronomy #SunsetScience #SunriseScience #GreenFlash #AtmosphericRefraction #SolarMirage #MockMirage #EtruscanVase #OmegaSun #NovayaZemlya #ScienceCommunication #ScientificTemper #DhinakarRajaram
சூரியன் அனைவருக்கும் ஒரே நேரத்தில் மறைவதில்லை – பகுதி 2
அடிவானத்திற்குக் கீழே உள்ள சூரியன்: வளிமண்டல ஒளிவிலகல், சூரியப் பிம்பத் தோற்றங்கள், பசுமை ஒளிப்பொறி
சூரியன் வடிவியல் கணக்கின்படி மறைந்த பின்னரும் நாம் அதைக் காண்கிறோம்; அதேபோல், வடிவியல் கணக்கின்படி உதிப்பதற்கு முன்னரே அதன் ஒளி நம்மை வந்தடைகிறது.
முன்னுரை
சூரிய உதயமும் சூரிய மறைவும் இயற்கையின் மிகப் பழக்கமான காட்சிகளில் இரண்டு. ஒவ்வொரு நாளும் கோடிக்கணக்கான மக்கள் இவற்றைக் காண்கின்றனர். ஆனால், நாம் காணும் காட்சிக்குப் பின்னால் செயல்படும் இயற்பியல், அன்றாட விளக்கத்தைவிட மிகவும் வியப்பூட்டுவதாகும்.
சூரியன் அடிவானத்திற்குக் கீழே மறைந்துவிட்டதாகக் கூறுகிறோம். அதன் முதல் விளிம்பு அடிவானத்திற்கு மேலே தோன்றும்போது சூரியன் உதித்துவிட்டதாகக் கூறுகிறோம். ஆனால் இவ்விரு கூற்றுகளும் நாம் காணும் தோற்றத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. சூரியனின் துல்லியமான வடிவியல் நிலையைக் குறிப்பவை அல்ல.
நமது கோளத்தைச் சூழ்ந்துள்ள வளிமண்டலம் வெறுமனே ஒளி ஊடுருவிச் செல்லும் ஒரு வெளிப்படையான போர்வை அல்ல. அது சூரிய ஒளியை வளைத்துச் செலுத்துகிறது; ஒளியின் வெவ்வேறு நிறங்களைச் சிறிய அளவில் பிரிக்கிறது; குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் ஒரே பொருளுக்குப் பல பிம்பங்களையும் உருவாக்குகிறது.
இதன் விளைவாக, வடிவியல் கணக்கின்படி மறைந்த பின்னரும் சூரியன் கண்ணுக்குத் தெரியலாம். அதேபோல், வடிவியல் கணக்கின்படி உதிப்பதற்கு முன்னரே அதன் தோற்றத்தை நாம் காணலாம். அடிவானத்தை நெருங்கும்போது சூரியன் தட்டையாக மாறலாம்; சில சமயங்களில் பல கிடைமட்டத் துண்டுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டதைப் போன்றும் தோன்றலாம்.
சில அரிய சூழ்நிலைகளில், சூரியனின் இறுதி ஒளிவிளிம்பு பசுமை நிறத்தில் ஒரு கணப்பொழுது மின்னலாம். வேறு சில சமயங்களில், அது குடுவை போன்ற வடிவத்திலோ, அடுக்கடுக்கான ஒளித் தட்டுகள் போன்றோ தோன்றலாம்.
இந்தக் கட்டுரை வானியல், வளிமண்டல இயற்பியல், ஒளியியல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இத்தகைய நிகழ்வுகளை ஆராய்கிறது. பள்ளிப் பாடங்களில் அறிமுகமாகும் எளிய விளக்கங்களைக் கடந்து, நாம் அன்றாடம் காணும் உதய, மறைவுக் காட்சிகளின் ஆழமான அறிவியலை எடுத்துரைக்கிறது.
அரசியலமைப்புக் கடமை: இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 51A(h) உறுப்பு
இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 51A(h) உறுப்பு, அறிவியல் மனப்பான்மை, மனிதநேயம், வினாவும் சீர்திருத்த உணர்வும் வளர்த்தல் ஒவ்வொரு குடிமகனின் அடிப்படைக் கடமை என்று வலியுறுத்துகிறது.
வளிமண்டல ஒளியியலைப் புரிந்துகொள்வது இந்தக் கடமையை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான சிறந்த வாய்ப்பாகும். நாம் காண்பது அறிவியல் ஆய்வின் தொடக்கமாக இருக்கலாம்; ஆனால் அதுவே அதன் இறுதி முடிவாக இருக்க வேண்டியதில்லை.
வியப்பூட்டும் சூரிய மறைவு இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட நிகழ்வு அல்ல. இரண்டாவது சூரியனைப் போன்ற தோற்றம் வானில் புதிதாகத் தோன்றிய கோள் அல்ல. இறுதியில் மின்னும் பசுமை ஒளிக்கும் இயற்பியல் விளக்கம் உள்ளது.
அறிவியல் மனப்பான்மை இயற்கையின் அழகைக் குறைத்துவிடுவதில்லை. மாறாக, அந்த அழகை மேலும் ஆழமாகவும் தெளிவாகவும் ரசிக்க உதவுகிறது.
ஆசிரியரைப் பற்றி
நூன்முகம்: மறைய மறுக்கும் சூரியன்
@LensScientific என்ற காணொளிப் பக்கத்தில் வெளியிடப்பட்ட ஒரு குறுகிய அறிவியல் காணொளி, இந்த ஆய்வுக்கான தொடக்கத் தூண்டுதலாக அமைந்தது. அதில், கடலில் சூரியன் அடிவானத்தைத் தொடுவதைப் போலத் தோன்றும் வேளையில், வடிவியல் கணக்கின்படி அதன் நிலை ஏற்கெனவே அடிவானத்திற்குக் கீழே சென்றுவிட்டதாக விளக்கப்படுகிறது.
அந்தக் காணொளியின் விளக்கப்படத்தில், வடிவியல் சூரிய மறைவுக்குப் பின்னரும் சுமார் ஒரு நிமிடம் ஏழு வினாடிகள் வரை சூரியன் கண்ணுக்குத் தெரிவதாகக் காட்டப்படுகிறது. கடைசி நிமிடங்களில் ஒளிக்கதிர்கள் வளைக்கப்படுவதே இதற்குக் காரணம் என்றும் காணொளி குறிப்பிடுகிறது.
இது கருத்தை அறிமுகப்படுத்த உதவும் விளக்கப்படம். ஆனால் அதில் காட்டப்படும் நேரத்தை எல்லா இடங்களுக்கும் பொருந்தும் நிலையான அளவாகக் கருதக்கூடாது. புவியியல் அட்சரேகை, சூரியன் அடிவானத்தை அணுகும் கோணம், பார்வையாளரின் உயரம், தெளிவான அடிவானம், வளிமண்டலத்தின் வெப்பநிலை மற்றும் அடர்த்தி அமைப்பு ஆகியவை உண்மையான கால அளவை மாற்றுகின்றன.
இங்கு எழும் ஆழமான கேள்வி இதுதான்: வடிவியல் கணக்கின்படி மறைந்த பின்னரும் வளிமண்டலம் சூரிய ஒளியை நம்மிடம் கொண்டுவருமானால், சூரிய உதயத்தின்போது என்ன நிகழ்கிறது? அதே ஒளியியல் நிகழ்வு எதிர்த் திசையில் செயல்படுகிறதா? சூரியன் ஏன் தட்டையாகத் தோன்றுகிறது? சில புகைப்படங்களில் அது பல கிடைமட்டத் துண்டுகளாகப் பிரிந்திருப்பது ஏன்?
இந்தக் கேள்விகளுக்கான விடைகள் நம்மை வளிமண்டல ஒளியியல் என்ற இயற்பியலின் சுவாரசியமான பிரிவுக்கு அழைத்துச் செல்கின்றன.
1. வடிவியல் சூரியன் மற்றும் தோற்றச் சூரியன்
இந்த நிகழ்வைப் புரிந்துகொள்ள முதலில் சூரியனின் இரண்டு நிலைகளை வேறுபடுத்திப் பார்க்க வேண்டும். அவை வடிவியல் நிலையும் தோற்ற நிலையும் ஆகும்.
வடிவியல் நிலை என்பது வளிமண்டலத்தால் ஒளி வளைக்கப்படாமல், சூரியனிடமிருந்து பார்வையாளரை நோக்கி ஒளி நேர்கோட்டில் பயணித்திருந்தால் சூரியன் அமைந்திருக்கும் திசையாகும்.
தோற்ற நிலை என்பது வளிமண்டலத்தைக் கடந்து வரும்போது ஒளிக்கதிர்களின் பாதை மாறிய பின்னர், அவை எந்தத் திசையிலிருந்து வருகின்றன என்று நமது கண்களுக்குத் தோன்றுகிறதோ அந்தத் திசையாகும்.
வளிமண்டலத்தில் உயரத்திற்கு ஏற்ப காற்றின் அடர்த்தி மாறுவதால் ஒளியின் ஒளிவிலகல் எண் மாறுகிறது. இதனால் ஒளிக்கதிர்களின் பாதை வளைந்து செல்கிறது.
நமது கண்கள் ஒளிக்கதிரின் உண்மையான வளைந்த பாதையை மீண்டும் கணக்கிட்டு அறிவதில்லை. அவை வந்தடையும் திசையை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒளி நேர்கோட்டில் பயணித்ததாகக் கருதி பொருளின் தோற்ற நிலையை உணர்கின்றன.
இதனால் சூரியன் தனது வடிவியல் நிலையைவிட சற்றே உயரத்தில் இருப்பதைப் போலத் தோன்றுகிறது. இதுவே வானியல் ஒளிவிலகல்.
2. வடிவியல் மறைவுக்குப் பின்னரும் சூரியன் தெரிவது ஏன்?
வழக்கமான வானியல் கணக்கில், சூரியனின் மேல் விளிம்பு அடிவானத்தைத் தொடும் நிலையே சூரிய மறைவாக வரையறுக்கப்படுகிறது. அந்த நேரத்தில் சூரியனின் மையம் வடிவியல் அடிவானத்திற்குக் கீழே ஏற்கெனவே இருக்கிறது.
அமெரிக்கக் கடற்படை வானியல் ஆய்வகத்தின் (United States Naval Observatory) கணக்கீட்டு வரையறைப்படி, சூரியனின் மையம் வடிவியல் அடிவானத்திலிருந்து சுமார் 50 கோண நிமிடங்கள் கீழே இருக்கும்போது சூரிய உதயமும் மறைவும் நிகழ்ந்ததாகக் கணக்கிடப்படுகிறது.
இந்த 50 கோண நிமிடங்கள் இரண்டு அளவுகளின் கூட்டுத்தொகையாகும். சூரியனின் தோற்றக் கோண ஆரம் சுமார் 16 கோண நிமிடங்கள்; அடிவானத்தில் வளிமண்டல ஒளிவிலகலுக்கான சராசரி மதிப்பு சுமார் 34 கோண நிமிடங்கள்.
இந்த இரண்டையும் சேர்த்துக் கணக்கிடுவதால், சூரியனின் மையம் வடிவியல் அடிவானத்திற்குக் கீழே இருந்தாலும், அதன் மேல் விளிம்பு அடிவானத்தைத் தொடுவதைப் போலத் தோன்றுகிறது.
சூரியன் வடிவியல் அடிவானத்தைக் கடந்து கீழிறங்கிய பின்னரும், வளிமண்டலம் அதன் ஒளிக்கதிர்களை வளைத்து நமது பார்வையை நோக்கிச் செலுத்த முடியும். எனவே சூரியனின் தோற்ற நிலை உயர்த்தப்பட்டதாக அமைகிறது.
இதனால்தான் சூரியன் மறைந்துவிட்டது என்று கூறினாலும், அதன் நேரடி ஒளி சில காலம் நம்மை வந்தடைய முடிகிறது. தோற்ற மறைவும் வடிவியல் மறைவும் ஒரே நிகழ்வு அல்ல.
3. மறைவுக்கு முன்பே நிகழும் உதயம்
காலையில் இதே நிகழ்வு எதிர்த் திசையில் செயல்படுகிறது.
சூரியன் வடிவியல் அடிவானத்தைக் கடந்து மேலே வருவதற்கு முன்னரே, அதன் ஒளி வளிமண்டலத்தில் வளைந்து பார்வையாளரை வந்தடைய முடியும்.
இதனால் சூரியனின் வடிவியல் நிலை அடிவானத்திற்குக் கீழே இருக்கும்போதே, அதன் மேல் விளிம்பு நமக்குத் தெரியத் தொடங்குகிறது.
எனவே, தோற்ற ரீதியான சூரிய உதயம், வடிவியல் ரீதியான சூரிய உதயத்திற்கு முன்னரே நிகழ்கிறது.
மாலையில் சூரியன் மறைவதை வளிமண்டலம் தாமதப்படுத்துகிறது. காலையில் அது சூரிய உதயத்தை முன்கூட்டியே காணச் செய்கிறது. இவ்விரண்டுக்கும் அடிப்படையான காரணம் வளிமண்டல ஒளிவிலகலே.
இதன் பொருள், நாம் காணும் சூரிய உதயமும் மறைவும் பூமி–சூரிய வடிவியல் அமைப்பையும் வளிமண்டலத்தின் ஒளியியல் பண்புகளையும் சார்ந்த தோற்ற நிகழ்வுகளாகும்.
4. வளிமண்டலம் ஒரே மாதிரியான கண்ணாடித் தகடு அல்ல
சூரிய ஒளி ஒரு கண்ணாடித் தகட்டைக் கடப்பதைப் போல வளிமண்டலத்தைக் கடக்கிறது என்று கற்பனை செய்வது எளிது. ஆனால் அது முழுமையான அறிவியல் விளக்கம் அல்ல.
வளிமண்டலம் பல்வேறு வாயுக்கள், நீராவி, தூசுத் துகள்கள், காற்றில் மிதக்கும் நுண்துகள்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட இயக்கமுள்ள அமைப்பாகும். அதன் வெப்பநிலை, அழுத்தம், அடர்த்தி ஆகியவை உயரம், இடம், நேரம், வானிலை ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப மாறுகின்றன.
காற்றின் ஒளிவிலகல் எண் அதன் இயற்பியல் நிலையையும் ஒளியின் அலைநீளத்தையும் சார்ந்துள்ளது. இதனால் ஒளிக்கதிர்களின் பாதை எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை.
சீரான அடர்த்தி மாற்றம் வழக்கமான வானியல் ஒளிவிலகலை ஏற்படுத்துகிறது. ஆனால் சிக்கலான வெப்பநிலை அடுக்குகள் பல பிம்பங்கள், கானல்நீர் போன்ற தோற்றங்கள், சூரிய வட்டத்தின் அசாதாரண வடிவமாற்றங்கள் ஆகியவற்றை உருவாக்கலாம்.
ஒரு பொருளின் தோற்ற இடத்தை மாற்றுவது ஒளிவிலகல். அதே பொருளுக்குக் கூடுதல் அல்லது தலைகீழான பிம்பங்களை உருவாக்குவது கானல்நீர்த் தோற்றம் போன்ற ஒளியியல் நிகழ்வுகளாகும்.
5. அடிவானத்தில் சூரியன் தட்டையாகத் தோன்றுவது ஏன்?
வானில் உயரத்தில் இருக்கும்போது வட்டமாகத் தோன்றும் சூரியன், அடிவானத்தை நெருங்கும்போது கிடைமட்டமாகத் தட்டையாக மாறுவதை நாம் கவனித்திருக்கலாம்.
இது வெறும் புகைப்படக் கருவியின் பிழையல்ல. இதற்குக் காரணம் வேறுபட்ட வளிமண்டல ஒளிவிலகல்.
சூரிய வட்டத்தின் கீழ் விளிம்பு அடிவானத்திற்கு மிக அருகில் உள்ளது. அதன் ஒளிக்கதிர்கள் மேலுள்ள விளிம்பிலிருந்து வரும் கதிர்களை விட வேறுபட்ட வளிமண்டலப் பாதையைக் கடக்கின்றன. இதனால் கீழ் விளிம்பின் ஒளி பொதுவாக அதிகமாக விலகுகிறது.
இதன் விளைவாக சூரிய வட்டத்தின் செங்குத்து விட்டம் சுருங்குகிறது. கிடைமட்ட விட்டத்தில் ஏற்படும் மாற்றம் ஒப்பீட்டளவில் மிகக் குறைவு.
எனவே சூரியன் தட்டையான ஆரஞ்சுப் பழத்தைப் போன்ற தோற்றத்தைப் பெறுகிறது.
அடிவானத்திற்கு அருகில் ஒளிக்கதிர்கள் நீண்ட வளிமண்டலப் பாதையைக் கடப்பதால் இந்த விளைவு தெளிவாகத் தெரிகிறது. அசாதாரண வெப்பநிலை மாற்றங்கள் இருந்தால் இத்தோற்றம் மேலும் தீவிரமடையலாம்.
6. துண்டுகளாகத் தோன்றும் சூரியன்
சில சூரிய மறைவுப் புகைப்படங்களில் சூரிய வட்டம் கிடைமட்டமாகப் பல துண்டுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டதைப் போலத் தோன்றுகிறது.
ஒளிரும் தட்டுகள் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அடுக்கப்பட்டதைப் போலவும், பல சூரிய வட்டங்கள் மிதப்பதைப் போலவும், கிடைமட்ட ஒளிப்பட்டைகள் தோன்றுவதைப் போலவும் இருக்கலாம்.
இத்தகைய காட்சிகள் வளிமண்டலக் கானல்நீர்த் தோற்றங்களுடன், குறிப்பாக போலித் தோற்றக் கானல்நீர் (Mock Mirage) எனப்படும் நிகழ்வுடன் தொடர்புடையவை.
6.1 வெப்பநிலைத் தலைகீழ் அடுக்கு என்றால் என்ன?
வளிமண்டலத்தின் கீழடுக்கான அடிவளிமண்டலத்தின் பெரும்பகுதியில், உயரத்திற்குச் செல்லச் செல்ல வெப்பநிலை பொதுவாகக் குறைகிறது.
ஆனால் சில சூழ்நிலைகளில், ஒரு குறிப்பிட்ட அடுக்கில் உயரம் அதிகரிக்கும்போது வெப்பநிலையும் அதிகரிக்கலாம். இதுவே வெப்பநிலைத் தலைகீழ் அடுக்கு (Temperature Inversion) எனப்படுகிறது.
கடலின் மேல் உள்ள குளிர்ந்த காற்றின் மீது வெப்பமான காற்று நகரும்போது இத்தகைய அடுக்குகள் உருவாகலாம். வேறு சில வானிலைச் சூழ்நிலைகளிலும் இவை ஏற்படுகின்றன.
வெப்பநிலை காற்றின் அடர்த்தியையும் ஒளிவிலகல் எண்ணையும் பாதிப்பதால், இத்தகைய அடுக்குகள் ஒளிக்கதிர்களின் பாதையை அசாதாரணமாக மாற்றக்கூடும்.
6.2 போலித் தோற்றக் கானல்நீர்
போலித் தோற்றக் கானல்நீர் ஒரே சூரிய வட்டத்திற்குப் பல சிதைந்த அல்லது தலைகீழான தோற்றங்களை உருவாக்கலாம். ஒரு வெப்பநிலைத் தலைகீழ் அடுக்கே பல சூரியப் பிம்பங்களை உருவாக்கக்கூடும். பல அடுக்குகள் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அமைந்தால், பல கிடைமட்டத் துண்டுகள் தோன்றலாம்.
சில பிம்பங்கள் நேரான வடிவிலும், வேறு சில தலைகீழான வடிவிலும் தோன்றலாம். சில பகுதிகள் மறையும் சூரியனுடன் கீழிறங்குவது போலவும், மற்றவை மேலெழுவது போலவும் தெரியலாம்.
இது வளிமண்டலம் ஒரு பொருளின் தோற்ற இடத்தை மட்டும் மாற்றுவதில்லை என்பதை உணர்த்துகிறது. வெவ்வேறு ஒளிவிலகல் பாதைகள் மூலம் ஒரே பொருளுக்குப் பல தோற்றப் பிம்பங்களையும் உருவாக்க முடியும்.
6.3 சூரியன் துண்டுகளாகத் தெரிவது எப்படி?
வெவ்வேறு வெப்பநிலைச் சரிவுகளைக் கொண்ட பல வளிமண்டல அடுக்குகள் ஒவ்வொன்றும் சூரியனின் ஒளிக்கதிர்களை வெவ்வேறு விதமாக வளைத்துச் செலுத்தலாம். இதனால் சில பிம்பங்கள் செங்குத்தாகச் சுருங்குகின்றன; சில நீள்கின்றன; வேறு சில தலைகீழாகத் தோன்றுகின்றன.
இத்தகைய பிம்பங்கள் ஒன்றாகக் காணப்படும்போது, சூரியன் பல கிடைமட்டத் துண்டுகளாக வெட்டப்பட்டதைப் போன்ற காட்சி உருவாகிறது. சூரிய வட்டத்தில் உண்மையான பிளவுகள் எதுவும் ஏற்படுவதில்லை. அவை வளிமண்டலத்தின் ஒளியியல் அமைப்பால் உருவாகும் தோற்றப் பிம்பங்களே.
வளிமண்டல அடுக்குகளில் ஏற்படும் அலைவுகள் இந்தத் தோற்றங்களை மேலும் மாற்றக்கூடும். இதனால் சில நொடிகளுக்குள் சூரியத் துண்டுகள் வடிவம் மாறுவதையும் மேலே, கீழே நகர்வதையும் காணலாம்.
அதே நேரத்தில் அடிவானத்திற்கு அருகில் உள்ள தொலைதூரக் கப்பல்கள், கடற்கரை அமைப்புகள் போன்றவையும் நீண்டதாகவோ, இடம்பெயர்ந்ததாகவோ, இரட்டைப் பிம்பங்களாகவோ தோன்றலாம்.
7. ஒமேகா சூரியன் மற்றும் எட்ரஸ்கன் குடுவைத் தோற்றம்
சூரிய மறைவின்போது தோன்றும் மற்றொரு வியப்பூட்டும் வடிவம் ஒமேகா சூரியன் (Omega Sun) ஆகும். இது கிரேக்க எழுத்தான Ω-வை ஒத்த தோற்றத்தைக் கொண்டிருப்பதால் அந்தப் பெயரைப் பெற்றுள்ளது.
இது கடலின் மேல் உருவாகும் கீழ்நிலை கானல்நீர்த் தோற்றத்துடன் (Inferior Mirage) பெரும்பாலும் தொடர்புடையது.
ஒப்பீட்டளவில் குளிர்ந்த கடற்பரப்புக்கு அருகில் வெப்பமான காற்று அமைந்திருக்கும் சூழ்நிலையில், ஒளிக்கதிர்கள் வளைந்து கூடுதல் சூரியப் பிம்பத்தை உருவாக்கலாம்.
சூரியன் அடிவானத்தை நெருங்கும்போது, கீழ்நிலை கானல்நீரால் உருவாகும் தலைகீழான பிம்பம், மறையும் சூரிய வட்டத்தின் கீழிருந்து மேலெழுவது போலத் தோன்றலாம்.
இரண்டு பிம்பங்களும் ஒன்றையொன்று நெருங்கி இணையும் போது, கிரேக்க எழுத்தான ஒமேகாவைப் போன்ற வடிவம் உருவாகிறது.
சில நேரங்களில் அதன் தோற்றம் பழங்காலக் குடுவையைப் போலவும் அமைவதால், இது எட்ரஸ்கன் குடுவைத் தோற்றம் (Etruscan Vase) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
இந்தப் பெயர் வடிவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. பண்டைய எட்ரஸ்கன் மக்களின் வானியல் அறிவியலுடன் இதற்கு நேரடித் தொடர்பு இல்லை.
8. பசுமை ஒளிப்பொறி: சூரியனின் இறுதி ஒளிப்புன்னகை
சூரிய உதயம் மற்றும் மறைவுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளில் மிகவும் புகழ்பெற்றது பசுமை ஒளிப்பொறி (Green Flash) ஆகும்.
இது மிகக் குறுகிய நேரமே நீடிக்கும். சரியான வளிமண்டலச் சூழ்நிலைகள் அமைந்தால் மட்டுமே தெளிவாகக் காண முடியும்.
இது உண்மையான ஒளியியல் நிகழ்வு. புகைப்படக் கருவியின் பிழை மட்டுமல்ல; கண்களின் மாயத்தோற்றமும் அல்ல.
8.1 வளிமண்டல நிறப்பிரிகை
சூரிய ஒளியில் பல்வேறு அலைநீளங்களைக் கொண்ட நிறங்கள் உள்ளன. காற்றின் ஒளிவிலகல் எண் அலைநீளத்திற்கு ஏற்ப சிறிதளவு மாறுகிறது.
இதனால் குறைந்த அலைநீளம் கொண்ட நீலம், ஊதா போன்ற ஒளி, அதிக அலைநீளம் கொண்ட சிவப்பு ஒளியை விட அதிகமாக விலகுகிறது.
இந்த அலைநீளத்தைச் சார்ந்த ஒளிவிலகல் வேறுபாடே வளிமண்டல நிறப்பிரிகை (Atmospheric Dispersion) எனப்படுகிறது.
அடிவானத்திற்கு அருகில் ஒளிக்கதிர்கள் நீண்ட வளிமண்டலப் பாதையைக் கடப்பதால், வெவ்வேறு நிறங்களின் தோற்ற நிலைகளுக்கு இடையே சிறிய செங்குத்து வேறுபாடு உருவாகிறது.
8.2 ஏன் பசுமை நிறம்? நீலமோ ஊதாவோ ஏன் இல்லை?
குறைந்த அலைநீளம் கொண்ட ஒளி அதிகமாக விலகுகிறது என்றால், இறுதியில் ஏன் நீலமோ ஊதாவோ தெரியாமல் பசுமை நிறமே அதிகம் காணப்படுகிறது என்ற கேள்வி எழுவது இயல்பு.
இதற்கான விடை வளிமண்டல ஒளி மங்கலாக்கத்துடன் (Atmospheric Extinction) தொடர்புடையது.
மூலக்கூறு சிதறல் மற்றும் காற்றில் மிதக்கும் நுண்துகள்களால் ஏற்படும் சிதறல் ஆகியவை, அடிவானத்தை நோக்கிச் செல்லும் நீண்ட பாதையில் குறைந்த அலைநீள ஒளியின் ஒரு பெரும்பகுதியை பலவீனப்படுத்துகின்றன.
இதனால் நீல, ஊதா ஒளியின் நேரடி தீவிரம் கணிசமாகக் குறைகிறது. சில சாதகமான சூழ்நிலைகளில் பசுமை ஒளி மட்டும் இறுதிக் கணத்தில் தென்படக்கூடிய அளவில் எஞ்சுகிறது.
எனவே பசுமை ஒளிப்பொறி என்பது ஒளி ஒரு முப்பட்டகத்தைக் கடப்பதைப் போன்ற எளிய நிகழ்வு மட்டுமல்ல. வளிமண்டல நிறப்பிரிகை, ஒளி மங்கலாக்கம், சில வகைகளில் கானல்நீர்த் தோற்றத்தால் ஏற்படும் பிம்பப் பெரிதாக்கம் ஆகியவை இதில் பங்காற்றுகின்றன.
8.3 பசுமை ஒளிப்பொறியின் வகைகள்
பசுமை ஒளிப்பொறி ஒரே ஒரு ஒளியியல் முறையால் உருவாகும் நிகழ்வு அல்ல. கீழ்நிலை கானல்நீர் மற்றும் போலித் தோற்றக் கானல்நீர் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய வெவ்வேறு வகைகள் உள்ளன.
சில சமயங்களில் சூரியனின் மேல் விளிம்பில் பசுமையான ஒளிப்பட்டை ஒரு கணம் தோன்றும். வேறு சில சமயங்களில் அடிவானத்திற்கு மேலே சிறிய பசுமையான ஒளித்துண்டு மட்டுமே தெரியும்.
மிகவும் அரிதான சூழ்நிலைகளில் நீல ஒளிப்பொறியும் ஏற்படலாம். எனவே Green Flash என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நிறத்தை மட்டும் குறிக்கும் பெயராக அல்லாமல், தொடர்புடைய பல வளிமண்டல ஒளியியல் நிகழ்வுகளுக்கான பொதுப்பெயராகப் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும்.
8.4 சூரிய உதயத்தின்போதும் பசுமை ஒளிப்பொறி ஏற்படுமா?
ஆம். சூரிய உதயத்தின்போதும் இதே இயற்பியல் விதிகள் செயல்படுகின்றன. வளிமண்டல நிறப்பிரிகை வெவ்வேறு நிறங்களின் தோற்ற நிலைகளைப் பிரிக்கிறது. குறிப்பிட்ட வெப்பநிலை அடுக்குகள் அமைந்திருந்தால் பசுமை ஒளிப்பொறி உருவாகவும் வாய்ப்புள்ளது.
ஆனால் அதற்கான துல்லியமான நேரத்தையும் வளிமண்டல அமைப்பையும் முன்கூட்டியே கணிப்பது கடினம்.
9. நோவாயா செம்ல்யா விளைவு: பூமியின் வளைவைக் கடந்து வரும் சூரிய ஒளி
நோவாயா செம்ல்யா விளைவு (Novaya Zemlya Effect) வளிமண்டல ஒளிவிலகலின் மிகவும் அசாதாரணமான எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாகும்.
இது துருவப் பகுதிகளின் நீண்ட குளிர்கால இரவுகளுடன் தொடர்புடையது.
மிகவும் குறிப்பிட்ட வளிமண்டல சூழ்நிலைகளில், பரந்த பகுதியில் அமைந்துள்ள வெப்பநிலைத் தலைகீழ் அடுக்குகள் ஒளிக்கதிர்களை வலுவாக வளைத்துச் செலுத்துகின்றன.
இதனால் ஒளிக்கதிர்களின் பாதை பூமியின் வளைவுக்கு நெருக்கமாக அமைந்து, வடிவியல் கணக்கின்படி சூரியன் கணிசமாக அடிவானத்திற்குக் கீழே இருந்தாலும் அதன் ஒளி பார்வையாளரை வந்தடைய முடிகிறது.
இதனால் வழக்கமான வடிவியல் உதயத்திற்கு முன்னரே சூரியன் தோன்றலாம். அதன் பிம்பம் ஒளிரும் செவ்வகமாகவோ, கிடைமட்ட ஒளிப்பட்டைகளாகவோ, ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அமைந்த பல தட்டையான சூரிய வடிவங்களாகவோ தெரியலாம்.
இந்த நிகழ்வு ஆர்க்டிக் பகுதியில் அமைந்துள்ள நோவாயா செம்ல்யா தீவுக்கூட்டத்தின் பெயரைப் பெற்றுள்ளது. அங்கு பதிவான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கண்காணிப்புகளுடன் இந்நிகழ்வு தொடர்புடையது.
இதை வழக்கமான வானியல் ஒளிவிலகலுடன் ஒன்றாகக் கருதக்கூடாது. மிகப் பரந்த வளிமண்டல வெப்பநிலை அமைப்பும், துருவப் பகுதிகளுக்குரிய குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளும் இதற்குத் தேவைப்படுகின்றன.
10. அட்சரேகை, பருவநிலை, சூரிய மறைவின் கால அளவு
சூரிய மறைவு எப்போதும் ஒரே அளவு நேரத்தில் முடிவடைகிறது என்பது பொதுவான தவறான எண்ணமாகும். உண்மையில், சூரிய வட்டம் அடிவானத்தை முழுமையாகக் கடக்கும் நேரம் மாறுபடுகிறது.
சூரியன் வானில் பயணிக்கும் பாதை அடிவானத்தைச் சந்திக்கும் கோணம், புவியியல் அட்சரேகை மற்றும் பருவநிலையைச் சார்ந்து மாறுகிறது.
நிலநடுக்கோட்டுக்கு அருகில் சூரியன் பல காலங்களில் அடிவானத்தை ஒப்பீட்டளவில் செங்குத்தான கோணத்தில் கடக்கிறது. உயர் அட்சரேகைப் பகுதிகளில் சில பருவங்களில் அதன் பாதை அடிவானத்தை மிகவும் சாய்வான கோணத்தில் சந்திக்கிறது.
சூரியப் பாதை அடிவானத்தைச் சந்திக்கும் கோணம் குறைவாக இருந்தால், சூரிய வட்டம் அதன் தோற்றச் செங்குத்து விட்டத்தை முழுமையாகக் கடக்க அதிக நேரம் எடுத்துக்கொள்ளும்.
உயர் அட்சரேகைப் பகுதிகளில் இந்த வேறுபாடு குறிப்பாகக் கவனிக்கத்தக்கது. துருவக் கோடுகளுக்கு அருகில் கோடைக்காலத்தில் சூரியன் நீண்ட நேரம் அடிவானத்தை ஒட்டியே காணப்படலாம்.
பார்வையாளரின் உயரம், உண்மையான அடிவானத்தின் அமைப்பு, வளிமண்டல நிலைகள் ஆகியவையும் கால அளவை மாற்றுகின்றன. எனவே எல்லா இடங்களுக்கும் பொருந்தும் நிலையான இரண்டு நிமிட விதி கிடையாது.
11. கடல் அடிவானம் ஏன் பயனுள்ள கண்காணிப்புக் களம்?
தடையற்ற கடல் அடிவானம் வளிமண்டல ஒளியியல் நிகழ்வுகளைக் கண்காணிக்க மிகவும் ஏற்ற இயற்கைச் சூழலை வழங்குகிறது.
கடல் தொலைவில் ஒப்பீட்டளவில் சமமான அடிவானத்தைக் காட்டுகிறது. மேலும் கடற்பரப்புக்கும் அதன் மேலுள்ள காற்றுக்கும் இடையிலான வெப்பநிலை வேறுபாடுகள் சில நேரங்களில் கானல்நீர்த் தோற்றங்களுக்கு ஏற்ற அடுக்குகளை உருவாக்குகின்றன.
காற்றின் வேகம், ஈரப்பதம், தூசு, மூடுபனி, வெப்பநிலை மாற்றங்கள் ஆகியவை காட்சியை மாற்றக்கூடும். எனவே ஒரே கடற்கரையில் காணப்படும் இரண்டு சூரிய மறைவுகளும் ஒரே மாதிரியாக இருக்க வேண்டியதில்லை.
சென்னையைப் பொறுத்தவரை, கிழக்குக் கடற்கரையில் வங்காள விரிகுடாவின் மேல் நிகழும் சூரிய உதயம் இத்தகைய கண்காணிப்புகளுக்கு ஒரு பழக்கமான வாய்ப்பாகும். சூரிய மறைவைக் காண மேற்கு நோக்கிய தடையற்ற அடிவானம், உயரமான பார்வையிடம் அல்லது பொருத்தமான உள்நாட்டுப் பகுதி தேவைப்படலாம்.
கடற்கரையில் நிற்பதால் சூரியன் கடலுக்குள் மறையும் என்று கருதிவிட முடியாது. கடற்கரையின் திசை அமைப்பும் முக்கியமானது.
12. இந்த நிகழ்வுகளைப் புகைப்படம் எடுப்பது
தொலைநோக்குக் குவியத் தூரம் கொண்ட புகைப்படக் கருவி, தட்டையான சூரிய வட்டத்தையும், ஒமேகா வடிவத்தையும், பல பிம்பங்களைக் கொண்ட கானல்நீர்த் தோற்றங்களையும் பதிவு செய்ய உதவும்.
குறுகிய இடைவெளிகளில் எடுக்கப்படும் காணொளித் தொடர்கள் மிகவும் பயனுள்ளவை. ஏனெனில் இத்தகைய தோற்றங்கள் சில வினாடிகளிலேயே மாறக்கூடும்.
நிலையான முக்காலி, சரியான ஒளிப்பட வெளிப்பாடு, துல்லியமான குவியப்படுத்தல், பொருத்தமான விரைவான படப்பிடிப்பு வேகம் ஆகியவை விவரங்களைப் பாதுகாக்க உதவும்.
அளவுக்கு மீறிய எண்ணிமப் படத்தொகுப்பு, கூர்மையாக்கம் ஆகியவை இல்லாத தோற்றங்களை உருவாக்கக்கூடும். எனவே ஒவ்வொரு புகைப்படத்தையும் அறிவியல் நோக்கில் ஆராய வேண்டும்.
பொருத்தமான, முறையாகப் பொருத்தப்பட்ட சூரிய வடிகட்டி இல்லாமல் தொலைநோக்கி, இருகண் தொலைநோக்கி அல்லது புகைப்படக் கருவியின் ஒளியியல் நோக்கி வழியாக சூரியனை ஒருபோதும் பார்க்கக்கூடாது. சாதாரணக் கருமைக் கண்ணாடிகள் பாதுகாப்பானவை அல்ல.
சூரியன் அடிவானத்திற்கு அருகில் இருப்பதால் மட்டும் நேரடியாகப் பார்ப்பது பாதுகாப்பானதாகிவிடாது. புகைப்படம் எடுக்கும்போது திரைக்காட்சி முறையையோ பொருத்தமான சூரிய வடிகட்டியையோ பயன்படுத்த வேண்டும்.
13. வளிமண்டலம் நமக்குக் கற்பிக்கும் பாடம்
இந்தக் கட்டுரையில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள நிகழ்வுகள் அனைத்தையும் இணைக்கும் அடிப்படைக் கருத்து ஒன்றுதான்: ஒளி எப்போதும் நாம் இயல்பாகக் கருதும் நேர்கோட்டுப் பாதையில் மட்டுமே பயணிப்பதில்லை.
வளிமண்டலம் ஒரு இயக்கமுள்ள ஒளியியல் ஊடகம். வெப்பநிலை, அழுத்தம், அடர்த்தி, அலைநீளம் ஆகியவற்றிற்கு ஏற்ப அதன் ஒளிவிலகல் பண்புகள் மாறுகின்றன.
இயல்பான சூழ்நிலையில் சூரியனின் தோற்ற நிலையைச் சிறிதளவு மாற்றுகிறது. அசாதாரண சூழ்நிலைகளில் தட்டையான சூரிய வட்டம், பல பிம்பங்கள், கானல்நீர்த் தோற்றங்கள், கணநேரப் பசுமை ஒளிப்பொறிகள் ஆகியவற்றை உருவாக்குகிறது.
எனவே சூரிய உதயம் என்பது சூரியன் வடிவியல் அடிவானத்தைக் கடக்கும் கணப்பொழுது மட்டுமல்ல. அதுபோல, சூரிய மறைவு என்பது அதன் ஒளி நம்மை வந்தடைவதைத் துல்லியமாக நிறுத்தும் நிகழ்வும் அல்ல.
14. நிறைவுச் சிந்தனை: வளிமண்டலத்தின் வழியேதான் சூரியனைப் பார்க்கிறோம்
வளிமண்டலத்தைப் பிரபஞ்சத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையே உள்ள ஒரு திரையாகப் பற்றி நாம் பேசுகிறோம். ஒரு வகையில் அது உண்மைதான். அது ஒளியைச் சிதறடிக்கிறது, உறிஞ்சுகிறது, அதன் பாதையை மாற்றுகிறது.
ஆனால் அதே வளிமண்டலம், மனிதக் கண்களுக்கு இயற்கை அளிக்கும் மிக அழகான ஒளியியல் காட்சிகளையும் உருவாக்குகிறது.
மறையும் சூரியன் எப்போதும் அதன் வடிவியல் நிலை காட்டும் இடத்தில் இருப்பதில்லை. உதிக்கும் சூரியன் வடிவியல் அடிவானத்தைக் கடப்பதற்கு முன்னரே நமக்குத் தெரியலாம். வட்டமான சூரியன் தட்டையாக மாறலாம். ஒரே பிம்பம் பல பிம்பங்களாகப் பிரியலாம். இறுதி ஒளிக்கீற்று ஒரு கணம் பசுமையாக மின்னலாம்.
இந்நிகழ்வுகள் நடைபெறும் பின்னணியாக மட்டுமே வளிமண்டலம் இருப்பதில்லை. ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் அது நேரடியாகப் பங்கேற்கிறது.
நாம் காண்பதற்கும் உண்மையில் இருப்பதற்கும் இடையே எப்போதும் எளிய தொடர்பு மட்டுமே இருப்பதில்லை என்பதே இதில் கிடைக்கும் முக்கியமான பாடமாகும்.
வானியல் நமக்கு வடிவியலை வழங்குகிறது. வளிமண்டல இயற்பியல் தோற்ற மாற்றங்களை விளக்குகிறது. கவனமான அறிவியல் கண்காணிப்பு இவ்விரண்டையும் ஒருங்கிணைக்கிறது.
சூரியன் நம்மை மகிழ்விப்பதற்காகத் தனது பாதையை மாற்றிக்கொள்வதில்லை. நமது வளிமண்டலம்தான் ஒரு சாதாரண சூரிய உதயத்தையும் மறைவையும் அசாதாரணமான ஒளியியல் நிகழ்ச்சியாக மாற்றுகிறது.
கலைச்சொல் விளக்கம்
| கலைச்சொல் | விளக்கம் |
|---|---|
| வளிமண்டல ஒளிவிலகல் | உயரத்திற்கு ஏற்ப மாறும் காற்றின் ஒளிவிலகல் பண்புகளால் ஒளிக்கதிர்கள் வளைந்து செல்லுதல். |
| வானியல் ஒளிவிலகல் | வளிமண்டலத்தால் வான்பொருள்களின் தோற்ற நிலை மாறுதல். |
| வடிவியல் அடிவானம் | ஒளிவிலகலைக் கணக்கில் கொள்ளாமல் வரையறுக்கப்படும் பார்வையாளரின் கிடைமட்டத் தளம். |
| தோற்ற அடிவானம் | பார்வையாளருக்குத் தெரியும் அடிவானம். அதன் நிலை பார்வையாளரின் உயரம், பூமியின் வளைவு ஆகியவற்றையும் சார்ந்தது. |
| வடிவியல் உயரக் கோணம் | ஒளிவிலகலுக்கு முந்தைய திசையை அடிப்படையாகக் கொண்டு கணக்கிடப்படும் வான்பொருளின் உயரக் கோணம். |
| ஒளிவிலகல் எண் | வெற்றிடத்துடன் ஒப்பிடும்போது ஒரு ஊடகத்தில் ஒளி பரவும் பண்பைக் குறிக்கும் அளவு. |
| வளிமண்டல நிறப்பிரிகை | ஒளியின் அலைநீளத்திற்கு ஏற்ப ஏற்படும் ஒளிவிலகல் வேறுபாடு. |
| வளிமண்டல ஒளி மங்கலாக்கம் | சிதறல் மற்றும் உறிஞ்சுதலால் நேரடி ஒளியின் தீவிரம் குறைதல். |
| வெப்பநிலைத் தலைகீழ் அடுக்கு | உயரத்திற்குச் செல்லும்போது வெப்பநிலை அதிகரிக்கும் வளிமண்டல அடுக்கு. |
| சுற்றுச்சூழல் வெப்பநிலைச் சரிவு | உயரத்திற்கு ஏற்ப வளிமண்டல வெப்பநிலை மாறும் விகிதம். |
| கானல்நீர்த் தோற்றம் | வளிமண்டல ஒளிவிலகலால் பொருள்கள் இடம்பெயர்ந்தோ, சிதைந்தோ, பல பிம்பங்களாகவோ தோன்றும் நிகழ்வு. |
| கீழ்நிலை கானல்நீர் | உண்மையான பொருளுக்குக் கீழே கூடுதல் பிம்பம் தோன்றும் கானல்நீர்த் தோற்றம். |
| மேல்நிலை கானல்நீர் | உண்மையான பொருளுக்கு மேலே பிம்பம் தோன்றும் கானல்நீர்த் தோற்றம். |
| போலித் தோற்றக் கானல்நீர் | வெப்பநிலைத் தலைகீழ் அடுக்கின் வழியாக ஒளி விலகுவதால் பல அல்லது தலைகீழான பிம்பங்கள் உருவாகும் நிகழ்வு. |
| ஒமேகா சூரியன் | கிரேக்க எழுத்தான Ω போன்ற வடிவத்தில் தோன்றும் சூரிய மறைவுக் காட்சி. |
| எட்ரஸ்கன் குடுவைத் தோற்றம் | உண்மையான சூரியப் பிம்பமும் கானல்நீர்ப் பிம்பமும் ஒன்றிணைந்து குடுவை போன்ற வடிவம் பெறுதல். |
| பசுமை ஒளிப்பொறி | சூரியனின் மேல் விளிம்பில் கணநேரம் தோன்றும் பசுமை நிற ஒளியியல் நிகழ்வு. |
| நோவாயா செம்ல்யா விளைவு | துருவப் பகுதிகளில் மிக வலுவான வளிமண்டல ஒளிவிலகலால் வடிவியல் அடிவானத்திற்குக் கீழுள்ள சூரிய ஒளி முன்கூட்டியே தெரியுதல். |
| ஒளியியல் வழிநடத்தல் | வளிமண்டல அமைப்பால் ஒளி மிக நீண்ட தூரம் வளைந்து அல்லது வழிநடத்தப்பட்டுச் செல்லுதல். |
| கோண நிமிடம் | ஒரு பாகையின் அறுபதில் ஒரு பங்கு. |
மேற்கோள்கள் மற்றும் மேலதிக வாசிப்பு
-
அமெரிக்கக் கடற்படை வானியல் ஆய்வகம்.
Rise, Set, and Twilight Definitions.
சூரிய உதயம் மற்றும் மறைவுக்கான வானியல்
கணக்கீட்டு வரையறைகள்; 34 கோண நிமிட
ஒளிவிலகல், 16 கோண நிமிட சூரிய ஆரம்
ஆகியவற்றின் விளக்கம்.
அசல் ஆவணத்தைப் படிக்க. -
உலக வானிலை அமைப்பு (WMO).
International Cloud Atlas – Mirage.
கீழ்நிலை, மேல்நிலை கானல்நீர்த் தோற்றங்கள்,
ஒமேகா சூரியன், போலித் தோற்றக் கானல்நீர்,
நோவாயா செம்ல்யா விளைவு ஆகியவற்றுக்கான
விளக்கங்கள்.
WMO ஆவணத்தைப் பார்க்க. -
சான் டியாகோ மாநிலப் பல்கலைக்கழகம் –
ஆண்ட்ரூ டி. யங்.
Mirages and Green Flashes.
வளிமண்டலக் கானல்நீர்த் தோற்றங்களின்
ஒளியியல் அடிப்படைகள்.
மேலும் படிக்க. -
சான் டியாகோ மாநிலப் பல்கலைக்கழகம்.
Explaining Green Flashes.
வளிமண்டல நிறப்பிரிகை, ஒளி மங்கலாக்கம்,
பசுமை ஒளிப்பொறியின் வகைகள் ஆகியவை.
பசுமை ஒளிப்பொறி விளக்கம். -
Atmospheric Optics.
Mirage Anatomy.
பல சூரியப் பிம்பங்கள், போலித் தோற்றங்கள்,
வெப்பநிலைத் தலைகீழ் அடுக்குகள் பற்றிய
புகைப்பட மற்றும் தொழில்நுட்ப விளக்கங்கள்.
பார்க்க. -
Young, A. T., Kattawar, G. W.,
and Parviainen, P. (1997).
Sunset Science. I. The Mock Mirage.
Applied Optics, 36(12), 2689–2700.
ஆய்வுக் கட்டுரை. -
Lehn, W. H., and German, B. A.
(1981). Novaya Zemlya Effect:
Analysis of an Observation.
Applied Optics, 20(12), 2043–2047.
ஆய்வுக் கட்டுரை. -
Atmospheric Optics.
Mock Mirage Sunsets.
பல கிடைமட்டத் துண்டுகளாகத் தோன்றும்
சூரிய மறைவுக் காட்சிகளின் எடுத்துக்காட்டுகள்.
புகைப்படங்களைப் பார்க்க.
மேலதிக அறிவியல் ஆய்வுக்கான கேள்விகள்
- வெப்பநிலை, அழுத்தம், ஈரப்பதம், அலைநீளம் ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப காற்றின் ஒளிவிலகல் எண் எவ்வாறு மாறுகிறது?
- கடல் மட்டத்திலிருந்து பார்வையாளரின் உயரம் அதிகரிக்கும்போது அடிவானத்தின் தோற்றமும் சூரியக் கானல்நீரைக் காணும் வாய்ப்பும் எவ்வாறு மாறுகின்றன?
- வெவ்வேறு வெப்பநிலைத் தலைகீழ் அடுக்குகள் ஏன் வெவ்வேறு எண்ணிக்கையிலான சூரியப் பிம்பங்களை உருவாக்குகின்றன?
- ஒமேகா சூரியனுடன் தொடர்புடைய பசுமை ஒளிப்பொறிக்கும் போலித் தோற்றக் கானல்நீரால் ஏற்படும் பசுமை ஒளிப்பொறிக்கும் என்ன வேறுபாடு?
- சூரியனின் விலகல் கோணம் அடிவானத்தைக் கடக்கும் கோணத்தை எவ்வாறு மாற்றுகிறது?
- வளிமண்டல ஒளிக்கதிர் மாதிரிகள் மூலம் துண்டுகளாகத் தோன்றும் சூரிய வட்டத்தை எவ்வாறு உருவகப்படுத்தலாம்?
- ஒரு குறிப்பிட்ட கடற்கரையில் பசுமை ஒளிப்பொறி தோன்றுவதற்கான வாய்ப்பைக் கணிக்க என்னென்ன வானிலைத் தகவல்கள் தேவை?
இந்தத் தொடரின் முந்தைய கட்டுரை
சூரியனின் தோற்ற இயக்கம், பார்வையாளர், அடிவானம், பூமியின் வடிவியல் அமைப்பு ஆகியவற்றுக்கிடையிலான தொடர்பை ஆராய்ந்த முந்தைய கட்டுரையின் தொடர்ச்சியாக இக்கட்டுரை அமைந்துள்ளது.
பகுதி 1: The Sun Does Not Set for Everyone .
இரு கட்டுரைகளையும் ஒன்றாகப் படிப்பதன் மூலம் வானியல் வடிவியலுக்கும் நாம் பார்க்கும் காட்சியை மாற்றியமைக்கும் வளிமண்டல ஒளியியல் விளைவுகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளலாம்.
பதிப்புரிமை மற்றும் நன்றியுரை
© இரா. தினகர் 2026. அனைத்து உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்பட்டவை.
இக்கட்டுரை அறிவியல் விழிப்புணர்வு, கல்வி, பொதுமக்களிடையே அறிவியல் புரிதலை வளர்த்தல் ஆகிய நோக்கங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட தனித்துவமான அறிவியல் எழுத்தாக்கமாகும். இதன் விளக்கங்கள், கட்டமைப்பு, உரைநடை, கருத்துத் தொகுப்பு ஆகியவை தனித்த முறையில் எழுதப்பட்டவை.
இங்கு விவரிக்கப்பட்டுள்ள அறிவியல் கோட்பாடுகள் வானியல், வளிமண்டல இயற்பியல், ஒளியியல் ஆகிய துறைகளில் நிறுவப்பட்ட அறிவியல் கருத்துகளாகும். அவற்றைக் குறிப்பிடுவதால் அந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் அல்லது கோட்பாடுகளின் உரிமை ஆசிரியருக்கு உரியதாகாது.
@LensScientific வெளியிட்ட குறுகிய காணொளி இக்கட்டுரைக்கான தொடக்கக் காட்சித் தூண்டுதலாக அங்கீகரிக்கப்படுகிறது. அந்தக் காணொளி கட்டுரையின் ஒரே அறிவியல் ஆதாரமாகக் கருதப்படவில்லை.
மேற்கோள் காட்டப்பட்ட ஆய்வாளர்கள், நிறுவனங்கள், ஆய்விதழ்கள் ஆகியவற்றின் அசல் உரிமைகள் அவரவர் வசமே உள்ளன. மேலதிக தொழில்நுட்ப ஆய்வுக்காக வாசகர்கள் அசல் ஆவணங்களைப் பார்வையிடுமாறு கேட்டுக்கொள்ளப்படுகிறார்கள்.
பிற படைப்பாளர்களின் புகைப்படங்கள், வரைபடங்கள், விளக்கப்படங்கள் ஆகியவற்றை மறுபதிப்பு செய்வதற்கு உரிய அனுமதியும் தெளிவான நன்றியுரையும் அவசியம். இக்கட்டுரையுடன் சேர்க்கப்படும் சொந்த விளக்கப்படங்கள் அறிவியல் விளக்க நோக்கத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
முறையான மேற்கோள்களும் குறிப்புகளும் உரிய ஆதாரங்களுடன் பயன்படுத்தப்படலாம். இந்தக் கட்டுரையை முழுமையாகவோ கணிசமான பகுதிகளாகவோ மறுபதிப்பு செய்ய ஆசிரியரின் முன்கூட்டிய எழுத்துப்பூர்வ அனுமதி பெறப்பட வேண்டும்.
அறிவியல் ஆதாரங்களுடன் கூடிய திருத்தங்கள், கருத்துகள், ஆக்கபூர்வமான விமர்சனங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. கேள்வி கேட்பதை ஊக்குவிப்பதே இப்பதிவின் நோக்கம்; கேள்விகளைத் தவிர்க்கச் செய்வது அல்ல.
ஆசிரியர்: தினகர் இராசாராம்
வெளியீடு: நவம்பர் 2026
குறிச்சொற்கள்
#வானியல் #வளிமண்டலஒளியியல் #சூரியஉதயம் #சூரியமறைவு #பசுமைஒளிப்பொறி #ஒளிவிலகல் #சூரியகானல்நீர் #போலித்தோற்றம் #ஒமேகாசூரியன் #எட்ரஸ்கன்குடுவை #நோவாயாசெம்ல்யா #அறிவியல்மனப்பான்மை #அறிவியல்தொடர்பு #தினகர்இராசாராம்
